Για μια κριτική της βίας

Το 1921 και σε μια Γερμανία που μόλις έχει λήξει η επανάσταση των συμβουλίων, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin) ασχολείται με το πάντοτε φλέγον ζήτημα της βίας και διερωτάται κατά πόσο είναι δυνατή μια διάκρισή της σε βία που υποτάσσει και σε βία που απελευθερώνει.

Πρόκειται για ένα «αγαπημένο» και τότε (όπως και σήμερα) άκρως επίκαιρο θέμα συζήτησης των αναρχικών ιδεών και πρακτικών και θα πρέπει να επισημανθεί ότι εκείνη την περίοδο της ζωής του ο Μπένγιαμιν δήλωνε αναρχικός (κάτι τέτοιο φαίνεται άλλωστε και από τα γραπτά του, από τις επαφές και τις γενικότερες ενασχολήσεις του).

Προλεταριακή γενική απεργία, λοιπόν, εναντίον πολιτικής γενικής απεργίας, μυθική βία εναντίον θεϊκής βίας, δυνατότητα μη βίαιης επίλυσης των διαφορών, κατάσταση εξαίρεσης και να που σήμερα οι σκέψεις του Μπένγιαμιν συνεχίζουν να είναι επίκαιρες. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από την παράθεση των εισηγήσεων σχετικά με το κείμενο του Μπένγιαμιν σε μια ημερίδα που έγινε το 2011 στο ιστορικό κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο του Μιλάνου Cox 18, αλλά και από ένα μικρό σχόλιο του ίδιου Μπένγιαμιν σχετικά με το ζήτημα της χρήσης βίας (ανέκδοτο στην εποχή του).

Έτσι προχωράμε σε μια ακόμη έκδοση του κειμένου του Μπένγιαμιν, ελπίζοντας ότι ο παρών τόμος θα συνεισφέρει γόνιμα σε προσωπικές και συλλογικές διερωτήσεις.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin) γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1892 στο Βερολίνο και αυτοκτόνησε στις 26 Σεπτεμβρίου 1940 στα ισπανικά σύνορα, για να μην πέσει στα χέρια της Γκεστάπο.

Τα κυριότερα δοκίμιά του, δημοσιευμένα συνήθως ως άρθρα σε περιοδικά και επιθεωρήσεις, είναι:

– «Zur Kritik der Gewalt» («Για την κριτική της βίας», Archiv fur Sozialwissenschaften und Sozialpolitik, 1921)
– «Goethes wahlverwandtschaften» («Οι εκλεκτικές συγγένειες του Γκαίτε», Neue Deutsche Beitrage, 1924/25)
– «Einbahnstrasse» («Μονόδρομος», εκδ. Rowohlt, Berlin, 1928)
– «Ursprung des deutschen trauerspiels» («Προέλευση της γερμανικής τραγωδίας», 1928)
– «Der Surrealismus» («O σουρεαλισμός», Die literarische Welt, 1929)
– «Karl Kraus» (Frankfurter Zeitung, 1931)
– «Franz Kafka. Zur zehnten Wiederkehr seines Todestages» («Φραντς Κάφκα: Για τη δέκατη επέτειο από την ημερομηνία του θανάτου του», Judische Rundschau, 1934)
– «Das kunstwerk im zeitalter seiner technischen reproduzierbarkeit» («Το έργο τέχνης στην εποχή της τεχνικής αναπαραγωγιμότητάς του», Zeitschrift fur Sozialforschung, 1936)
– «Eduard Fuchs, der Sammler und der Historiker» («Έντουαρντ Φουξ, συλλέκτης και ιστορικός», Zeitschrift fur Sozialforschung, 1937)
– «Berliner kindheit um neunzehnhundert» («Η παιδική ηλικία του Βερολίνου γύρω στα 1900», 1932-1934, 1938)
– «Uber einige Motive bei Baudelaire» («Σχετικά με ορισμένα μοτίβα του Μπωντλαίρ», Zeitschrift fur Sozialforschung, 1939)
– «Uber den Begriff der Geschichte» («Για την έννοια της ιστορίας», 1940),

και διάφορα δοκίμια, που ανήκουν στην ημιτελή και αποσπασματική εργασία του «Paris, die haupstadt des 19. Jahr hunderts» («Παρίσι, η πρωτεύουσα του 19ου αιώνα»)

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!