Η ζωή του Τσέχωφ

Η νοσταλγία της αθωότητας, η χωρίς εξωραϊσμούς περιγραφή μιας ανθρωπότητας που πάσχει, πολλά είναι τα σημεία που συνδέουν την Ιρέν Νεμιρόφσκι με τον Αντόν Τσέχωφ.

Γεννημένη έναν χρόνο πριν από το θάνατό του, η συγγραφέας των έργων «Γαλλική σουίτα» και «Σκυλιά και λύκοι» είχε γοητευτεί από τη μοίρα και την προσωπικότητα του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα. Αυτή η βιογραφία αποκαλύπτει τον δημιουργό του «Βυσσινόκηπου» σ’ όλη την αλήθειά του.

Ξετυλίγει μια παιδική ηλικία «χωρίς παιδικότητα», τα πρώτα βήματα ενός συγγραφέα που έγραφε για να συντηρεί την οικογένειά του και που είχε επίγνωση της άθλιας ζωής του, την αφοσίωσή του στο ιατρικό λειτούργημα, την πορεία προς την αναγνώριση και τη δόξα, που δεν έπαψε ποτέ να τη σκιάζει το φάσμα της αρρώστιας.

Στη ζωή του Τσέχωφ το εξαίσιο συνυπάρχει με το μικρό κι ασήμαντο, ακριβώς όπως στο έργο του.

Το βιβλίο είναι επίσης ένα δοκίμιο για τη ρώσικη λογοτεχνία: η Νεμιρόφσκι γράφει εκτενώς για την τέχνη του Τσέχωφ και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, και συγχρόνως αναφέρεται σε δύο σπουδαίους σύγχρονούς του, τον Τολστόι και τον Γκόρκι.

ISBN 9789609812078, έκδοση 2010

Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Ουκρανή εβραϊκής καταγωγής και γεννημένη στο Κίεβο το 1903, μετά την επανάσταση του 1917 στη Ρωσία, η Ιρέν Νεμιρόβσκι (Irene Nemirovsky) θα εγκατασταθεί μαζί με τους γονείς της στη Γαλλία.

Εκεί θα γνωρίσει τεράστια επιτυχία από το πρώτο της κιόλας μυθιστόρημα, το «Ντέιβιντ Γκόλντερ» (1929), και στη συνέχεια με τον «Χορό» (1930). «Ο κύριος των ψυχών» δημοσιεύτηκε το 1939 σε συνέχειες στο λογοτεχνικό περιοδικό «Gringoire».

Όταν οι Γερμανοί μπαίνουν το 1940 στο Παρίσι, καταφεύγει μαζί με την οικογένειά της σε ένα χωριό του Μορβάν. Εκεί θα συλληφθεί το καλοκαίρι του 1942 από τη γαλλική χωροφυλακή και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στο Άουσβιτς, όπου θα έχει τραγικό τέλος. Την ίδια τύχη έχει και ο σύζυγός της. Μια πιστή οικογενειακή φίλη καταφέρνει να σώσει τις δυο της κόρες, κρύβοντάς τις σε διαφορετικά μέρη μέχρι το τέλος του πολέμου. Σε αυτές τις συνεχείς μετακινήσεις, η μεγαλύτερη κόρη, η Ντενίζ, δεκατριών ετών, μεταφέρει πάντα μαζί της μια βαλίτσα μέσα στην οποία βρίσκεται το έσχατο χειρόγραφο της μητέρας της: «Η γαλλική σουίτα».

Η περιπέτεια των γονιών της, αλλά και η δική της και της αδελφής της, ήταν τόσο οδυνηρή, πού έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να μπορέσει η Ντενίζ να διαβάσει εκείνα τα τετράδια και να προχωρήσει, μόλις το 2004, στην έκδοση του κύκνειου άσματος μιας μεγάλης συγγραφέως.

Το βιβλίο τιμήθηκε με το Βραβείο Renaudot, που δόθηκε για πρώτη φορά, κατ” εξαίρεση, σε βιβλίο που εκδόθηκε μετά θάνατον.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!