Η μέρα ενός εκλογικού αντιπροσώπου

«Βράδιαζε. Το «αποσπασμένο τμήμα» εξακολουθούσε να διασχίζει τους θαλάμους: γυναικείους αυτή τη φορά. Για να συλλέξουν τα ψηφοδέλτια, γυρνούσαν από κρεβάτι σε κρεβάτι μ’ εκείνα τα παραβάν που έπρεπε να μετακινούν κάθε φορά. Δεν είχαν τελειωμό… «Τελειώσατε, κυρία; Μπορούμε να έρθουμε να μαζέψουμε;» Η καημενούλα απ’ την άλλη μεριά του παραβάν μπορεί και να ψυχορραγούσε. «Κλείσατε το ψηφοδέλτιο; Ναι;» Έβγαζαν το παραβάν: Το ψηφοδέλτιο ήταν ακόμη εκεί, διπλωμένο, λευκό ή με μία μουτζούρα, με μερικές μπερδεμένες γραμμές…

Ο Αμερίγκο επαγρυπνούσε… Από τη στιγμή που είχε νιώσει λιγότερο ξένος απέναντι σ’ εκείνους τους δυστυχισμένους, η αυστηρότητα του πολιτικού του ρόλου τού είχε γίνει επίσης λιγότερο ξένη. Θα ‘λεγε κανείς ότι σ’ εκείνον τον πρώτο θάλαμο ο ιστός που τον κρατούσε τυλιγμένο σ’ ένα είδος παραίτησης είχε σκιστεί, και τώρα ένιωθε νηφάλιος, σαν να του ήταν όλα πια ξεκάθαρα, σαν να κατανοούσε τι έπρεπε ν’ απαιτεί κανείς από την κοινωνία και τι αντίθετα δεν έπρεπε να απαιτεί, μα ήταν αναγκαίο να φτάσει σ’ αυτό το συμπέρασμα μόνος του, αλλιώς ήταν ανώφελο.»

Ο Αμερίγκο Ορμέα, μέλος κάποιου αριστερού κόμματος, ορίζεται αντιπρόσωπος σ’ ένα εκλογικό κέντρο, προπύργιο των χριστιανοδημοκρατών: ένα εκκλησιαστικό ίδρυμα για ανίατους ασθενείς και άτομα με ειδικές ανάγκες. Η πλήρης εξάρτησή τους από το προσωπικό και τη διεύθυνση του ιδρύματος μετατρέπει αυτούς τους ανθρώπους σε εύκολα θύματα της πιο αναίσχυντης πολιτικής εκμετάλλευσης, εμπλέκοντάς τους σε μια αντιπαράθεση που ούτε τους ενδιαφέρει ούτε τους αφορά πραγματικά.

Τα όσα βλέπει και ακούει τη μέρα εκείνη ο Ορμέα τον χαράζουν βαθιά και τον οδηγούν σε δρόμους και λύσεις που δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί.

Μια αληθινή, στην ουσία της, ιστορία με φανταστικούς πρωταγωνιστές, βασισμένη στην εμπειρία του Calvino.

ISBN 9789602187654, έκδοση 2012

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Ίταλο Καλβίνο (Italo Calvino) (1923-1985) πρωτοεμφανίστηκε στα ιταλικά γράμματα το 1947 με το μυθιστόρημα «Το μονοπάτι με τις αραχνοφωλιές» με θέμα την Αντίσταση, θέμα που πραγματεύεται και στο επόμενο βιβλίο του, μια συλλογή από διηγήματα με γενικό τίτλο «Τελευταίο έρχεται το κοράκι».

Ακολουθεί η τριλογία που τον έκανε διάσημο, τρία σύντομα μυθιστορήματα που συνθέτουν τον κύκλο «Οι πρόγονοί μας: Ο διχασμένος υποκόμης», «Ο αναρριχώμενος βαρόνος» και «Ο ανύπαρκτος ιππότης». Ακολουθεί, το 1956, μια συλλογή ιταλικών λαϊκών παραμυθιών που μετέγραψε ο συγγραφέας με τον τίτλο «Ιταλικοί μύθοι», ενώ δυο χρόνια αργότερα εκδίδει τα «Διηγήματα», συλλογή που περιέχει και την πολύ γνωστή ενότητα διηγημάτων «Οι δύσκολοι έρωτες».

Ακολουθούν δύο σύντομα μυθιστορήματα, το «Μαρκοβάλντο ή οι εποχές στην πόλη» και το «Η μέρα ενός εκλογικού αντιπροσώπου» (1963) που ολοκληρώνουν τη «νεορεαλιστική» του φάση. Το 1965 και το 1967 εκδίδει δύο συλλογές «φανταστικών» διηγημάτων με τίτλους «Τα κοσμοκωμικά» και «Ταυ με μηδέν», ενώ το 1969 εκπλήσσει όλο τον κόσμο με το «Κάστρο των διασταυρωμένων πεπρωμένων».

Ακολουθούν τα έργα «Οι αόρατες πόλεις» (1972), «Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης» (1979) και «Πάλομαρ» (1983). Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν τα έργα «Κάτω απ τον ιαγουάρο ήλιο», «Σχετικά με το παραμύθι» (δοκίμιο), «Αμερικανικά μαθήματα» (δοκίμιο), «Ο δρόμος του Σαν Τζιοβάνι», «Γιατί να διαβάζουμε τους κλασικούς» (δοκίμιο) και «Πριν να πεις «εμπρός»».

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!