Απάντηση στην Πυραμίδα 67

Απάντηση στην Πυραμίδα 67

Αποσταγμένη απ’ τα 498 σωζόμενα γράμματα της μάνας του Ρένου στο στρατιώτη γιο της (μαζί και με τις σημειώσεις του ιδίου του Ρένου ανάμεσα στις γραμμές τους) αποτελεί πολύτιμη μαρτυρία πως νοιώθαν οι άνθρωποι των μετόπισθεν, μα και μια δεύτερη ανάγνωση, στην ουσία, του σημαντικότερου βιβλίου του Εμφυλίου απ’ τον ίδιο τον συγγραφέα του, με ταυτόχρονη επαναξιολόγηση πλείστων προσδιοριστικών γεγονότων, που απέκτησαν για κεινον όλως άλλη σημασία στα χρόνια που πέρασαν. Φλογερή ποίηση καρδιάς, άμεσα εκφραζόμενη στην πιο κοντινή της καρδιά που κινδυνεύει θανάσιμα, στο παιδί της, μιλάει ολόισα στις καρδιές και των πιο απλών, και των αγραμμάτων.

Η δίνη

Μιά αφήγηση δρόμου απ’ τη Γερμανία ίσαμε την Ελλάδα μεσ’ στα χιονισμένα Βαλκάνια γίνεται αφορμή γι’ αλλεπάλληλες χρονικές μετατοπίσεις μιας μονόλιθης συνείδησης απ’ το χτες του Εμφυλίου στο σήμερα της «ειρήνης», που λειτουργεί αδιάσπαστη, πυρετικά -και τούτο αντί να’ ναι φορτικό είν’ αποφορτιστικό του δέκτη, σαν ξανάσασμα, πώς: «αχ, ναί! Πράγματι έτσι είναι! Πες τα καρδιά μου να ξεθυμάνεις, χωρίς να νοιάζεσαι που δεν υπάρχει κανείς και τίποτε που τιμωρεί και νοιάζεται για μας από ψηλά, δεν υπάρχουμε παρά εμείς, ο καθένας, κ’ η αλήθεια μας! Όποιοι είμαστε, όχι άλλοι! Αυθεντικοί!»

ISBN 9789600516173, έκδοση 2014

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Ρένος Αποστολίδης (1924-2004) γεννήθηκε στην Αθήνα, γιος του δημοσιογράφου Ηρακλή Αποστολίδη, αρχισυντάκτη σε πολλές αθηναϊκές εφημερίδες, διευθυντή της Εγκυκλοπαίδειας του Πυρσού και διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης (1945-1959), και της Ελπινίκης το γένος Ζαμπέλη.

Το 1935 τέλειωσε το δημοτικό σχολείο και το 1941 το Βαρβάκειο Γυμνάσιο, όπου στις 28 Οκτωβρίου του 1941 οργάνωσε μαθητική αποχή. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής παρέμεινε ανένταχτος. Σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας – Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (αποφοίτησε το 1950). Φοιτητής ακόμη κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου στρατεύτηκε με το βαθμό του οπλίτη στο κρατικό μέτωπο. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του και για έντεκα χρόνια εργάστηκε ως καθηγητής αρχαίων και νέων ελληνικών, ιστορίας και λατινικών σε ιδιωτικά αθηναϊκά γυμνάσια. Υπήρξε συνεργάτης του κρατικού γραφείου Τύπου του εξωτερικού, της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου, της Γενικής Διεύθυνσης Τύπου του Υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως και του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.

Τιμήθηκε με το βραβείο πεζογραφίας του Υπουργείου Παιδείας το 1960 (για το έργο του «Ιστορίες από τις Νότιες Ακτές»). Στο χώρο των γραμμάτων πρωτοεμφανίστηκε το 1944 με τη δημοσίευση του δοκιμίου του «Καιρός» στο περιοδικό «Γράμματα» και την έκδοση του έργου του «Τρεις σταθμοί μιας πορείας», ένα χρόνο αργότερα. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά της πρωτεύουσας ως συντάκτης («Ελευθερία», «Νίκη», «Εικόνες», «Γνώσεις», «Νεώτερον Λεξικόν Ηλίου», «Ανεξάρτητος Τύπος», κ.α.) και ως κριτικός («Γράμματα», «Φοιτητική Φωνή», «Δελτίον του Βιβλίου», «Κύκλος», «Κοχλίας», «Νέα Εστία», «Νέοι Ρυθμοί», «Νέες Εικόνες», «Έθνος», «Εθνικός Κήρυκας», κ.α.).

Από το 1951 ανέλαβε την αρχισυνταξία και την κριτική στήλη στο περιοδικό «Ο Αιώνας μας», και το 1959 ίδρυσε με τον πατέρα του το περιοδικό «Νέα Ελληνικά», από τις σελίδες του οποίου πρόβαλε την κριτική στάση του ενάντια στη λογοτεχνική γενιά του ’30. Το 1964 καταδικάστηκε σε κάθειρξη δυόμισι χρόνων -από την οποία εξέτισε τελικά τρεις μήνες- επειδή είχε εισβάλει στη Βουλή ηγούμενος μιας ομάδας ακροδεξιών. Στη δικτατορία του Παπαδόπουλου επέβαλε τη δημοσίευση σε συνέχειες της «Ανθολογίας νεοελληνικού διηγήματος» στις εφημερίδες της εποχής, η οποία όμως διακόπηκε από τη λογοκρισία με αφορμή τη δική του νουβέλα «Ο Α2». Μετά τη δικτατορία συνέχισε να ασκεί κριτική από τις σελίδες του περιοδικού «Τετράμηνα» έως το 1979.

Ο Ρένος Αποστολίδης ανήκει στους Έλληνες πεζογράφους της μεταπολεμικής γενιάς. Βασικό χαρακτηριστικό του έργου του είναι η κυριαρχία της παρεμβολής του συγγραφέα στη ροή της αφήγησης και η έκφραση της προσωπικής του άποψης και οπτικής του μύθου με τρόπο άμεσο. Βασική πηγή της θεματολογίας του είναι η περίοδος της γερμανικής κατοχής και του ελληνικού εμφυλίου, ιστορικά γεγονότα της οποίας εντάσσει στην αφήγησή του αξιοποιώντας τα και σχολιάζοντάς τα, τόσο για να κρίνει τις αρνητικές τους επιπτώσεις όσο και για να τονίσει το υπαρξιακό αδιέξοδο στο οποίο οδηγούν τους ήρωές του.

Στα μεταγενέστερα έργα του στρέφεται προς τη σύγχρονή του πραγματικότητα, διατηρώντας ωστόσο την άποψή του για τον προδρομικό χαρακτήρα του Εμφυλίου στις μεταπολεμικές αλλαγές στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας.

Έργα του μεταφράστηκαν στα ολλανδικά, γερμανικά, γαλλικά και άλλες ξένες γλώσσες.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!