Ιωάννης Μαργέτης: Επιθυμώ να κατακτώ την ψυχή και το μυαλό των αναγνωστών!

[ Συνέντευξη στον Πάνο Γιαννάκαινα ]

Παράδοξος; Περίεργος; Οπωσδήποτε όχι όσο οι ιστορίες του! Ο Ιωάννης Μαργέτης αφήνει για λίγο την πένα και αποκαλύπτεται στο superiorbooks.gr .

Το είδος της Λογοτεχνίας του Φανταστικού (αν μου επιτρέπεται ο όρος) κατά τα τελευταία χρόνια κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος -ιδίως στις νεαρές ηλικίες. Τι σπρώχνει τον κόσμο στην ανάγνωση «περίεργων» και κάποιες φορές -ομολογώ- σκληρών ιστοριών;

Όντως το είδος της Λογοτεχνίας του Φανταστικού έχει κερδίσει έδαφος, ιδίως στις νεαρές ηλικίες. Αυτό που σπρώχνει τον κόσμο και ιδίως τον νέο κόσμο στην ανάγνωση τέτοιων ιστοριών είναι η τάση απόρριψης της ομολογουμένως άσχημης πραγματικότητας, που βιώνουμε όλοι μας. Είναι αναμφισβήτητα μια τάση φυγής, αλλά και αναζήτησης κόσμων καλύτερων ή και χειρότερων από τον δικό μας. Σε κάθε περίπτωση αυτό λειτουργεί απελευθερωτικά, «αποσυμπιεστικά» και αγχολυτικά για τον νέο, κατά κύριο λόγο, αναγνώστη.Ιωάννης-Μαργέτης

Θα επιθυμούσατε να κατακτήσετε και το κομμάτι εκείνων των αναγνωστών που παραμένουν περισσότερο πιστοί στο «κλασικό»; Δεν μιλάμε απαραιτήτως για love stories παρωχημένων δεκαετιών, αλλά για δυναμικά και περιπετειώδη αναγνώσματα με σασπένς και πολύ δόση δράσης, που καθηλώνουν… Γιατί ο συγγραφέας του είδους σας ανατρέχει στον χώρο τού «μεταφυσικού», την στιγμή που η πραγματικότητα, όπως έχει καταγραφεί στην Ιστορία και την συνείδηση των λαών, μπορεί κάλλιστα να δώσει αφορμές για βιβλία με πολύ «δυνατό» μύθο;

Επιθυμώ μέσα από τις ιστορίες μου να κατακτώ την ψυχή και τον μυαλό των αναγνωστών. Δεν με ενδιαφέρει, αν κάποιος αναγνώστης είναι πιστός στο ένα ή στο άλλο είδος. Αν θέλετε την γνώμη μου, κακώς υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός, διότι η λογοτεχνία πρέπει να θεωρείται-και είναι-ενιαία. Επομένως, όταν γράφω μια ιστορία, δεν έχω στο μυαλό μου ως στόχο να εντυπωσιάσω τον έναν ή τον άλλον, να κερδίσω τον έναν ή τον άλλον. Στόχος μου είναι να διασκεδάσω εγώ, αλλά και ο αναγνώστης. Να τρομάξω κι εγώ και ο αναγνώστης. Να προβληματιστώ κι εγώ και ο αναγνώστης. Τώρα, το γιατί ανατρέχω στον χώρο του “μεταφυσικού”, εγώ θα έλεγα του Φανταστικού, μάλλον διότι θεωρώ ότι το Φανταστικό μπορεί να πάει την πραγματικότητα ένα βήμα πάρα πέρα. Να την μεταπλάσει. Να την διορθώσει ή να την επανακαθορίσει. Πολλές φορές-αν πρόκειται για μελλοντολογική ιστορία-να προειδοποιήσει. Τελικά, διότι ο συγγραφέας των ιστοριών του Φανταστικού, προβληματίζεται περισσότερο για την πραγματικότητα. Πονάει περισσότερο για την πραγματικότητα και επιθυμεί, επιδιώκει να διεισδύσει στα άδυτα των αδύτων της. Να πάει κάτω από την επιφάνεια. Και το καταλληλότερο εργαλείο είναι η λογοτεχνία του Φανταστικού!

Δεν κρύβω πως το όλο concept το;y Σε ξένο κόσμο με σαγήνεψε. Η ιδέα αναμφίβολα είναι πρωτότυπη, ωστόσο παρατήρησα μια κάπως «επίπεδη» αφήγηση. Το δικαιολογώ, μάλιστα το χαρακτηρίζω ως ευστοχία εκ μέρους σας, καθώς θα ήταν αδύνατον να αποδοθεί με κλασικές φόρμες. Πιστεύετε πως είναι ο μόνος δρόμος για να αφηγηθεί κανείς το «παράξενο»;

Όχι, δεν το πιστεύω. Αλλά, κάθε ιστορία υπαγορεύει την φόρμα της! Είναι κοινότοπη θέση, αλλά πέρα για πέρα πραγματική. Οι ιστορίες αποφασίζουν -αν μού επιτρέπετε- το πώς θα αποδοθούν. Ο συγγραφέας είναι απλώς το μέσο διά του οποίου εκφράζονται.

Τι διαβάζει ένας συγγραφέας ιστοριών φαντασίας; Ποιες οι λογοτεχνικές σας καταβολές, τόσο από τον ελληνικό χώρο όσο και από τον χώρο της ξένης Λογοτεχνίας;

Φυσικά διαβάζει ιστορίες φαντασίας! Αλλά, όχι μόνο. Ο συγγραφέας, κατά την γνώμη μου, οφείλει να έχει εγκυκλοπαιδική λογοτεχνική κατάρτιση, αν θέλετε. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διαβάζει τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα. Προσωπικά, επηρεάστηκα πάρα πολύ από τον Αργεντίνο Χόρχε Λουίς Μπόρχες και την πολυεπίπεδη και αινιγματική γραφή του. Θεωρώ ότι η επιρροή του διαπερνά κάθε μου κείμενο, ακόμη κι αν σε πρώτη ανάγνωση, αυτό δεν είναι καθόλου εμφανές. Επίσης, ο Πορτογάλος Σαραμάγκου έχει αφήσει τα δικά του σημάδια στην ψυχή μου, αλλά και ο Αμερικάνος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Φίλιπ Ντικ. Από τον ελληνικό χώρο, δεν θα πρωτοτυπήσω, έχω επηρεαστεί από τον Παπαδιαμάντη ο οποίος, αν και δεν υπήρξε λογοτέχνης του Φανταστικού, μού έμαθε ότι στην Λογοτεχνία οι απλοί χαρακτήρες, οι απλοί λαϊκοί άνθρωποι, είναι σημαντικοί. Τέλος, ο Δημοσθένης Βουτυράς, ένας εν πολλοίς άγνωστος συγγραφέας, ωστόσο πολυγραφότατος, με έχει επηρεάσει τόσο με τις ιδέες του-μεταξύ των οποίων και κάποιες που θα ζήλευαν οι μεγάλοι συγγραφείς του Φανταστικού-όσο και με την απλότητα του ύφους του.

Ποια είναι συνήθως τα ερεθίσματά σας για το «στήσιμο» μιας παράξενης» ιστορίας, όπως αυτή στο Παράδοξη περιπέτεια; Και πόσο πιστός παραμένετε στην αρχική σύλληψη, κατά την διάρκεια της συγγραφής;

Ερέθισμα μπορεί να είναι το οτιδήποτε. Ένα όνειρο, μια μελωδία, μια μυρωδιά, μια άλλη ιστορία, η πολιτική και κοινωνική κατάσταση. Πραγματικά οτιδήποτε. Παραμένω πιστός όσο και η ιστορία παραμένει πιστή σ’ εμένα! Αυτό σημαίνει ότι η αρχική σύλληψη είναι καλή, τότε ξετυλίγεται αρμονικά μπροστά στα μάτια σου όλη η ιστορία δίχως παλινωδίες και αμφιταλαντεύσεις.

Ιωάννης ΜαργέτηςΠώς βλέπετε το μέλλον της ελληνικής Λογοτεχνίας και την εκδοτική δραστηριότητα στην χώρα μας γενικότερα;

Νομίζω ότι υπάρχουν αξιόλογοι λογοτέχνες και μερικοί από αυτούς έχουν και πρωτότυπες ιδέες. Ελπίζω ότι η δική μου γενιά-των 30 και κάτι-θα αφήσει πίσω της έργο άξιο λόγου, μιας και έχει την τύχη και την ατυχία να ζει σε μια ιστορική περίοδο, όπου το μεταπολιτευτικό σύστημα, το οποίο είχε επηρεάσει αναμφισβήτητα στα δικά μου μάτια και την σύγχρονη λογοτεχνία μας, διέρχεται οξεία κρίση, αν δεν πνέει τα λοίσθια. Όσον αφορά την εκδοτική δραστηριότητα, νομίζω, ότι κι αυτή έχει επηρεαστεί από την κρίση του συστήματος. Ωστόσο, θέλω να ελπίζω ότι θα καλυτερεύσουν τα πράγματα στο εγγύς μέλλον, αν και θα πρέπει οι εκδότες να δίνουν περισσότερες ευκαιρίες στο είδος της Λογοτεχνίας του Φανταστικού.

Θεωρείτε πως ο λογοτέχνης, ο άνθρωπος των γραμμάτων, θα πρέπει να αναλαμβάνει από καιρό σε καιρό περισσότερο ενεργή δράση εντός του κοινωνικού συνόλου ή να δίνει το «παρών» μόνον θεωρητικά, μέσα από τα γραπτά του;

Θεωρώ ότι ο λογοτέχνης έχει το δικαίωμα να επιλέξει, αν θα επιδείξει δράση εντός του κοινωνικού συνόλου ή αν θα επιλέξει να παραμείνει στην σφαίρα της Θεωρίας. Νομίζω ότι και τα δυο είναι χρήσιμα, αλλά σίγουρα είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας για τον δρόμο, που θα ακολουθήσει.

Αν δεν επρόκειτο για το είδος με το οποίο καταγίνεστε, τι είδους αναγνώσματα θα επιθυμούσε ο Ιωάννης Μαργέτης να γράψει;

Νομίζω ότι γράφω μέχρι σήμερα αυτό το οποίο επιθυμώ. Αν επιθυμήσω κάτι άλλο, θα επιχειρήσω να το γράψω. Πάντως, ζηλεύω τους συγγραφείς που καταφέρνουν να γράφουν βιβλία, τα οποία πραγματεύονται πανανθρώπινα και καθολικά ζητήματα, ανεξάρτητα του είδους στο οποίο ανήκουν.

Πόσο σας επηρεάζει το οικογενειακό ή και φιλικό περιβάλλον στην επιλογή της θεματολογίας, τον τρόπο γραφής, την εξέλιξη του μύθου; Είστε γενικά δεκτικός σε ιδέες άλλων ή επεξεργάζεστε το κείμενο δίχως να επιτρέπετε την παραμικρή «παρέμβαση»;

Πολύ και καθόλου! Άλλοτε επηρεάζομαι και άλλοτε όχι. Άλλοτε έχω δίκιο γι’ αυτή μου την επιλογή και άλλοτε όχι. Γενικά όλα κρίνονται από το αν αυτό που προκύπτει στο χαρτί με ικανοποιεί ή όχι, ανεξάρτητα αν είναι κατά δικό μου ή επηρεασμένο από ιδέες και προτάσεις του περίγυρου μου.

Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Γράφετε κάτι καινούργιο αυτή την εποχή ή διανύετε την λεγόμενη «περίοδο της απαλλαγής από το φορτίο των πεπραγμένων»;

Πάντα υπάρχει κάτι στο χαρτί, ακόμη κι αν τελικά δεν δοθεί για έκδοση. Μού είναι δύσκολο να απαλλαγώ «από το φορτίο των πεπραγμένων» χωρίς να αρχίσω να μουντζουρώνω εκ νέου το χαρτί!

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!