Το ευαγγέλιο των δολοφόνων (κριτική)

[ γράφει ο Πάνος Γιαννάκαινας]

Ακολουθώντας την γνωστή επιτυχημένη του συνταγή, ο «μυστηριώδης» Adam Blake, που στην χώρα μας έγινε ευρέως γνωστός από την εκδοτική δραστηριότητα της Διόπτρα (κυκλοφορεί και το Η κατάρα του δαίμονα, 2014), έρχεται πάλι να σαγηνέψει τους λάτρεις του αστυνομικού που απαιτούν στο «κοκτέιλ» τους όχι μόνο περιπέτεια και σασπένς, μα και έντονες δόσεις μεταφυσικού και πλήθος ιστορικών αναφορών, μετατρέποντας το «ταξίδι» του αναγνώστη σε πραγματική εμπειρία!

Είναι αλήθεια πως ο συγγραφέας αρέσκεται σε συνωμοσιολογικού τύπου μυθοπλασίες -αλλά μήπως αυτό δεν αποζητά το σύγχρονο αναγνωστικό κοινό, που ίσως να έχει κάπως κουραστεί από τους «ωμούς» Σκανδιναβούς ή βαρεθεί από τους μετρ του πάλαι ποτέ νουάρ, όσο κι αν οι τελευταίοι εμφανίζονται συνεχώς «φρέσκοι» και «ανανεωμένοι» σε μιΤο ευαγγέλιο των δολοφόνωνα εποχή που η υπερπαραγωγή αστυνομικών αναγνωσμάτων τείνει να υπερκαλύψει την ικανότητα απορρόφησής τους από την συγκεκριμένη Αγορά; Όπως και να ΄χει, η περίπτωση του Blake όχι μόνο προκαλεί το ενδιαφέρον, αλλά με Το ευαγγέλιο των δολοφόνων έρχεται την κατάλληλη ακριβώς στιγμή για να καλύψει τα κενά των Αμερικανών και των Γάλλων. Η βρετανική του προέλευση είναι πασιφανής (ακόμη και στην ελληνική του μετάφραση), τόσο φρασεολογικά όσο και ως προς το γενικότερο concept της θεματολογίας -θαρρείς και η Ευρώπη είναι καταδικασμένη να προικοδοτείται στο διηνεκές με θρύλους και μύθους της Ανατολής, με μοναδική αποστολή να μετατρέπει το μεταφυσικό σε έλλογο και το θολερό σε διαυγές…

Το δίδυμο που πρωταγωνιστεί (και που, ως είθισται,  θα αποτελέσει την σταθερή «φόρμα» του συγγραφέα και στο επόμενο βιβλίο) δένει αρμονικά μέσα στην αντιφατικότητά του. Αυτή, νεαρή και όμορφη αστυνομικός, τυπολάτρις μα και ριψοκίνδυνη, με χαρακτήρα δύσκολο, επιμένει να προκαλεί τον επαγγελματικό της περίγυρο κυρίως εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας της. Αυτός, πρώην μισθοφόρος, περισσότερο κινούμενος στο περιθώριο νόμου και κοινωνίας, δέχεται ακόμη ένα χτύπημα, όταν εξαφανίζεται η γυναίκα του με τα τρία παιδιά τους. τα πράγματα από εκεί και πέρα είναι εύκολα: Οι δυο τους αναλαμβάνουν να «βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά» παίζοντας το κεφάλι τους «κορώνα γράμματα». Αναπτύσσουν την δυναμική τους ισομερώς, πάντα με την «επέμβαση» του δημιουργού τους. Καμμιά πρωτοτυπία μέχρις εδώ, αλλά να που ο Blake επιθυμεί να διαφοροποιηθεί από τα στερεότυπα των προπατόρων: Οι ήρωές μας δεν ανταγωνίζονται ο ένας τον άλλον, δεν υφέρπει ειδύλλιο μεταξύ τους (άλλωστε η αστυνομικός έχει… άλλα γούστα), δεν φιλοδοξούν να επιβληθούν. Ίσως κι αυτός είναι ο λόγος που ευθύς αμέσως κερδίζουν την συμπάθειά μας.

Επί της ουσίας, τώρα. Μελετώντας σε βάθος το χρονολόγιο της γραφής της Βίβλου, ιδίως της Καινής Διαθήκης των γνωστών μας τεσσάρων Ευαγγελίων, ο συγγραφέας στέκεται στο λεγόμενο «απόκρυφο ευαγγέλιο» ή κατ΄ άλλους ευαγγέλιο του Ιούδα, στίχοι του οποίου περιλαμβάνονται στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο. Συνδυάζοντας παλαιότερους κώδικες και ερευνώντας εξαντλητικά τα Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας (που, αν θυμάμαι καλά, ανακαλύφθηκαν το 2006), το πρώτο θύμα της ιστορίας μας, ο καθηγητής Μπάρλοου, ανακαλύπτει έναν κώδικα αποκρυπτογράφησης βάσει του οποίου θα μπορούσε να εντοπιστεί και ίσως να ερμηνευτεί το «κρυμμένο» ευαγγέλιο.

Τα πράγματα αρχίζουν να περιπλέκονται όταν κάποιοι αντιλαμβάνονται ότι ο κώδικας του καθηγητή θα έφερνε στο «φως» ολόκληρο το Ευαγγέλιο του Ιούδα και όχι μόνον ένα τμήμα του. Συνεπώς, αν ο καθηγητής προχωρούσε, θα ερχόταν σε γνώση όλων μια άλλη «αλήθεια» από αυτήν που μέχρι σήμερα πιστεύουμε για τον θάνατο του Ιησού και, το πιο σημαντικό, θα ερμηνευόταν απόλυτα ο Λόγος του Θεού -κάτι που οι απόγονοι του Ιούδα ουδόλως επιθυμούν.

Έτσι, μια ολόκληρη «κοινωνία» απογόνων του Ιούδα, μια σέκτα «μυημένων» που κατάφερε να διατηρηθεί εν ζωή στο πέρασμα των αιώνων, στην προσπάθειά της να διαφυλάξει όσα θεωρεί πως πρέπει να παραμείνουν εν αγνοία των πολλών ανοίγει τον κύκλο του αίματος, αρχής γενομένης από τον καθηγητή Μπάρλοου. Ακολουθούν κι άλλοι επιστήμονες. Οι δολοφονίες στο Λονδίνο διαδέχονται η μία την άλλη, η αγωνία κορυφώνεται, μεταλλάσσεται σε τρόμο. Στο μεταξύ ο συγγραφέας έχει πλατύνει την «γεωγραφία» του: Από την έρημο της Αριζόνα στην Αγγλία κι από εκεί στο Μεξικό, το θρίλερ αποκτά αισίως όλον εκείνον τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα που έχουν τόση ανάγκη αναγνώσματα του είδους. Και φυσικά ένα «αμερικανικό» happy end, απλώς και μόνον για να μην σαρώσει όλα τα εύσημα!

Αλλά σαφώς υπάρχουν τόσοι άλλοι λόγοι για να προτιμήσετε τούτο το εξαιρετικό βιβλίο: Η άρτια πλοκή, η πολύ καλή μετάφραση, το ιστορικό υπόβαθρο που, αν και κάπως… υπερβολικό, καταφέρνει άνετα να επιβληθεί και, τέλος, η καλαίσθητη εκδοτική παρουσίαση του εκδοτικού με το ανάγλυφο εξώφυλλο και το σημαινόμενο που γεννάται από το πιστόλι και τον χριστιανικό σταυρό. Απολαύστε το!

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!