Η γυναίκα της βορινής κουζίνας

Από παιδί περπατά χωρίς να κοιτά. «Άνοιξε επιτέλους τα μάτια, παιδί μου!» την ακούει – η πανταχού παρούσα μαμά! Βηματίζει αργά, μηχανικά… Κοιτάζοντας αφηρημένα, με εκείνη τη διαρκή έσωθεν όραση, στραμμένη λες στα σπλάχνα… Βαδίζει αργά, σταθερά, πριγκιπικά – όπως εκείνη της έχει μάθει να περπατά. Έστω και κάπως πυρετικά. Σαν υπνοβάτης, δηλαδή, χωρίς να κοιτά…

Εκείνη και η Άλλη. Ο εαυτός και το ψεύδος… Τέσσερα τετράγωνα τις χωρίζουν. Τόσο κοντά, και ταυτόχρονα τόσο πολύ μακριά… Την ίδια θάλασσα βλέπουν. Το ίδιο βουνό, από την πίσω πλευρά. Δε συναντήθηκαν ποτέ. Μονάχα στον καθρέφτη. Κι ανάμεσά τους εγώ, που τις βλέπω· που με επινόησαν εκείνες -ή που υπήρξα εγώ εκείνη που τις επινοώ.

Η Αρσινόη -πρόσωπο ή προσωπείο, Ράνια ή Αριάδνη, και Γερτρούδη, και Ουλρίκα- ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και στην αληθινή ζωή: Υποφέρει και πονάει, φοβάται και φεύγει, γράφει για να ξεχάσει, μαγειρεύει για να υπάρξει, νοσταλγεί και θρηνεί, ελευθερώνεται και ζει! Η γυναίκα της βορινής κουζίνας, αυτή!

Η συγγραφέας Ελένη Γκίκα δομεί το νέο μυθιστόρημά της πάνω στα πρόσωπα τριών γυναικών σαν αρθρώσεις του ίδιου σώματος – ώσπου γίνονται τρία πρόσωπα της ίδιας γυναίκας, όπως οι ετερώνυμοι του Πεσσόα, όπως όλες οι Βερενίκες και οι Κλεοπάτρες θαυμαστές του Καβάφη, όπως οι πολλοί εαυτοί του Παλαμά. Οι ηρωίδες της παρουσιάζονται ευρηματικά σαν γυναίκες-μπάμπουσκες, η μια μέσα στην άλλη, και η συγγραφέας με χαρακτηριστική επιδεξιότητα καταφέρνει να φωτίσει την εσωτερικότητά τους, αποδίδοντας παράλληλα στον εξωτερικό κόσμο και στα γεγονότα του μία εσωτερική υπόσταση. Διατρέχοντας την επικαιρότητα, την ιστορία αλλά και τη λογοτεχνία, με λόγο ποιητικό που διεισδύει βαθιά στην ψυχή, η Ελένη Γκίκα συνθέτει τον ύμνο στη γυναίκα ως το εμβληματικό σύμβολο της ζωής και της μητρότητας.

ISBN 9789602192542, έκδοση 2011

Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Η Ελένη Γκίκα γεννήθηκε στο Kορωπί Αττικής το 1959. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφία από τα περιοδικά «Aντί» και «Φαντάζιο» (1981-1983). Eργάστηκε επί μια δεκαετία στο περιοδικό «Eικόνες» και μετά το 1994, με αντικείμενο το βιβλίο, στο «Έθνος της Kυριακής». Mε το ίδιο αντικείμενο εργάστηκε στο ραδιόφωνο και για μια τριετία διατηρούσε βιβλιοπωλείο στο Kορωπί. Eίναι υπεύθυνη της ελληνικής λογοτεχνικής σειράς των εκδόσεων «Άγκυρα».Ελένη Γκίκα

Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: «Σηματοδότες», 1984, «Δρασκελιές», 1988, «21 Xρωματιστές μεταμφιέσεις και 11 αιρετικά ποιήματα», 1992, «Mέλι, μελό, μέλισσα, μάλιστα…», 1996, «Έως, εαρινός, έρημος, έρχομαι…», 1997, «Σώμα, σταυρός, σάρκα, σταυρώθηκα…», 1998, «Θόλωσα, θύελλα, θάμβος, θυμήθηκα», 2000, «Άβυσσος, άλγος, άλμα, αρχίζω…», 2002, με την οποία τελειώνει ο κύκλος της ζωής και των γραμμάτων του αλφαβήτου, «Εν αταξίαις, εύτακτοι όντες», 2006. Τα μυθιστορήματα: «Aλήθεια, τα τρως ακόμα τα νύχια σου;», 1996, «Aναζητώντας τη Mαρία», 1998, «Να τα μετράω ή να μην τα μετράω τα χρόνια;», 1999, «Μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου», 2001, «Το αίνιγμα του άλλου», 2003, «Οι κούκλες δεν κλαίνε», 2004, «Χαίρε παραμύθι μου», 2005, «Αν μ’ αγαπάς, μη μ’ αγαπάς», 2006, «Αύριο, να θυμηθώ να σε φιλήσω», 2007, και «Υγρός χρόνος», 2008. Τις συλλογές διηγημάτων: «Όνειρα από Toplexil», 1997 και «Eάν ο Kαρυωτάκης παντρευότανε την Πολυδούρη», 1998.

Το παιδικό βιβλίο «Το κοριτσάκι που πίστευε στα θαύματα», 2007. Kαι μια συλλογή με συνεντεύξεις: «Δι’ εσόπτρου εν αινίγματι».

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!