Κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας

Το πρόγραμμα των Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, μετά από σχεδόν 50 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας, κλείνει. Προφανώς η διοίκηση του πανεπιστημίου έλαβε την απόφαση πεπεισμένη πως λιγότερη Ελλάδα (και όχι μόνον, καθώς οι προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές εντάσσονταν στο ευρύτερο πρόγραμμα «Ανατολικών και Νοτιοανατολικών Σπουδών», που σημαίνει παράδοση μαθημάτων όχι απλώς για την σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας αλλά και αυτήν της Κύπρου, της Ρωσίας, της Πολωνίας και των κρατών της πρώην Γιουγκοσλαβίας) σημαίνει λιγότερο… πονοκέφαλο.

Μάλιστα, όπως πληροφορούμαι, η διοίκηση του πανεπιστημίου αποφάσισε να καταστρέψει τα 3/4 των σχεδόν 7.000 ελληνικών βιβλίων της πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης, προκειμένου να… εξοικονομήσει χώρο! Πρόκειται για σπάνια βιβλία λογοτεχνίας, για εγχειρίδια Ιστορίας, Τέχνης, Εθνολογίας κ.ά., που σπάνια απαντούν και στις άλλες σκανδιναβικές χώρες

Παρά το ολιγομελές των φοιτητών (κυρίως συνταξιούχοι!) που παρακολουθούσαν αυτού του είδους τις σπουδές, το πρόγραμμα εστίαζε στην θεωρητική και πρακτική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, παρέχοντας την δυνατότητα επαφής με λογοτεχνικά και άλλα πολιτισμικά κείμενα, συντελώντας έτσι στην βαθύτερη μελέτη και κατανόηση της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, της κοινωνικής εξέλιξης, του πολιτισμού και της ψυχοπνευματικής ιδιοσυγκρασίας του Ελληνισμού μέχρι τις μέρες μας. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι την διδασκαλία την διεκπεραίωναν μη Έλληνες εξειδικευμένοι όχι στις Κλασικές Σπουδές αλλά ακριβώς στο γνωσιολογικό αντικείμενο των Νεοελληνικών Σπουδών. Με άλλα λόγια, το πάσης φύσεως επιστημονικό προσωπικό αποτελείτο από φιλέλληνες ειδικούς στα σύγχρονα ελληνικά «θέματα», με αξιοσημείωτη γνώση στις ιδιαιτερότητες του νεοελληνικού πολιτισμού αλλά και τις ραγδαίες εξελίξεις και αλλαγές στον πολιτικό – πολιτισμικό χώρο, που έλαβαν χώρα στην πατρίδα μας κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε σύμπτυξη του προγράμματος σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο πολιτισμικών και περιφερειακών σπουδών. Ωστόσο οι περικοπές, ελέω οικονομικής κρίσης, οδήγησαν στην κατάργηση της μοναδικής μόνιμης θέσης του αναπληρωτή καθηγητή Νεοελληνικών Σπουδών. Παράλληλα, η επίμονη δυσφήμιση της χώρας μας από τα διεθνή ΜΜΕ, σε συνδυασμό με την απουσία κάθε δράσης, εκ μέρους της ελληνικής Πολιτείας, προς αποκατάσταση και εξύψωση του ονόματός της σε διεθνές επίπεδο, είχαν ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση ακόμη και των λιγοστών φοιτητών από τον εν λόγω κύκλο σπουδών.

Το ελληνικό κράτος είναι ο μεγάλος απών και σε αυτή την περίσταση. Θα μπορούσε να περικόψει κονδύλια από τόσες κακόγουστες και αχρείαστες δράσεις, τόσο σκανδαλωδώς υπερκοστολογημένες και «φωτογραφικά» ανειλημμένες από «ημέτερους», και να επιχορηγήσει την λειτουργία τέτοιων τμημάτων σε πανεπιστήμια της αλλοδαπής, ώστε να επιβιώσουν. Ακόμη και στις σημερινές δύσκολες οικονομικά συγκυρίες, οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να κάνουν πολλά. Το ίδιο και η ιδιωτική πρωτοβουλία. Έτσι κι αλλιώς εκατομμύρια ευρώ «χάνονται» σε βλακώδη happenings και φιέστες υποκουλτούρας. Ένας ολόκληρος πακτωλός χρημάτων ρέει στο «γρασίδι» του ποδοσφαίρου και στις πίστες με τα σπασμένα «πιατικά» και τα λευκά «γαρύφαλλα»! Και όλα όχι μόνο με την δική μας ανοχή, αλλά και με την δική μας παρότρυνση! Διότι θέλω να πιστεύω ότι όλα τα κακώς κείμενα εδράζονται ακριβώς στην δική μας αδιαφορία. Στην δική μας εγκληματική αμέλεια. Μια αμέλεια που θα εξαργυρωθεί στο άμεσο μέλλον.

Μόνον εάν δολοφονήσουμε την παθητικότητα και αναλάβουμε ενεργό δράση, το μέλλον θα καταστεί και πάλι φέρελπες. Και τότε δεν θα έχει πια νόημα το ερώτημα του Άμλετ! Ούτε θα ψάχνουμε να βρούμε το σάπιο στο βασίλειο της εκάστοτε Δανιμαρκίας…

Πάνος Γιαννάκαινας

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!