Κοινωνικοποίηση – Η διέξοδος από τις συμπληγάδες του κρατισμού και της ιδιωτικοποίησης

Παραγωγή, ενεργειακές υποδομές, ενεργειακός εφοδιασμός από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Η πρόταση για κοινωνικοποίηση της παραγωγής και της παροχής υπηρεσιών προς εξυπηρέτηση βασικών ανθρώπινων και κοινωνικών αναγκών (άρρηκτα συνδεδεμένη με εκείνη για τοπικοποίηση) προβάλλει: α) ως αδήριτη ανάγκη για να συμβάλει στην αντιμετώπιση και την υπέρβαση των ασύλληπτων αδιεξόδων, τα οποία έχει δημιουργήσει και εξακολουθεί να επισωρεύει στο υπερώριμό του στάδιο-στη φάση της χρnματιστnριακής ασυδοσίαs του- το οικονομικό σύστημα (καπιταλισμόs) σε οικονομικό / εργασιακό / κοινωνικό / πολιτικό και οικολογικό επίπεδο, έχοντας αναγάγει τη μεγιστοποίηση του ιδιωτικού οικονομικού κέρδους και συμφέροντος σε υπέρτατη αξία της ζωής αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις β) ως διέξοδος από τις συμπλnγάδεs πέτρες από τη μία πλευρά τού διακατεχόμενου από εντονότατο κρατισμό και αναποτελεσματικότητα ελληνικού κρατικού, δημόσιου και δημοτικού, τομέα, και από την άλλη πλευρά του σίφουνα της ιδιωτικοποίnσnς που βρίσκει ως εκ τούτου το έδαφος προετοιμασμένο και σαρώνει (και) τον δημόσιο χώρο.

Η κοινωνική οικονομία αναδύεται με λίγα λόγια ως ένας τρίτος τομέας μεταξύ του κρατικού και του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, ο οποίος μπορεί: α) είτε να κινείται σε επίπεδο «λαϊκού καπιταλισμού», β) είτε -διευρυνόμενος και βαθαίνοντας τους στόχους και τα περιεχόμενά του- να υποσκάπτει τα οικονομικά / παραγωγικά θεμέλια του «υπαρκτού καπιταλισμού» και να δημιουργεί τις ουσιώδεις προϋποθέσεις για τη μετάβαση σε ένα εντελώς διαφορετικό οικονομικοπολιτικό σύστημα οργάνωσnς και χειραφέτnσnς της κοινωνίας.

ISBN 9789609797016, έκδοση 2012

Λίγα λόγια για τους συγγραφείς

Ο Βασίλης Γιόκαρης, Αρκάς με καταγωγή από την Τεγέα (1952), είναι φυσικός, μηχανικός μεταλλουργός, σύμβουλος εταιρειών σε έργα αιολικών πάρκων και φωτοβολταϊκών σταθμών (1996-2012).

Κατά τη διάρκεια παραμονής του στο Δυτικό Βερολίνο (1974-1988) συμμετείχε σε οικολογικά και κοινωνικά κινήματα, ενώ το 1984 δημοσίευσε στα ελληνικά το βιβλίο Οι Πράσινοι Εναλλακτικοί στη Δυτική Γερμανία.

Το διάστημα 1989-1995 εργάστηκε ως διαχειριστής στο Οικολογικό Κέντρο Νάξου. Μαθήτευσε και συνεργάστηκε με τον Μανώλη Γλέζο και τους συνεργάτες του στην Κοινότητα Απεράθου της ορεινής Νάξου, στην κατασκευή φραγμάτων ανάσχεσης της χειμαρρικής ροής των βρόχινων νερών με στόχο τον τεχνητό εμπλουτισμό των υπόγειο υδροφορέων.

Από τα φοιτητικά του χρόνια και μέχρι σήμερα είναι ενεργός πολίτης, συμμετέχοντας σε διάφορες πολιτικές, αυτοδιοικητικές ή κοινωνικές κινήσεις, μέσα από τις οποίες δραστηριοποιείται στα κοινά τού τόπου του.

Ο Γιώργος Κολέμπας γεννήθηκε το 1950 στην Ήπειρο, τελείωσε γυμνάσιο – λύκειο στον Πειραιά και σπούδασε μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1968-1972) με μεταπτυχιακό Aufbaustudium Informatik στο Μόναχο (1974-1977).

Στο διάστημα 1986-1990, κατά το οποίο δίδασκε στο Ελληνικό Γυμνάσιο – Λύκειο Φρανκφούρτης, έκανε σπουδές οικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης.

Ως καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης (1978-2008) οργάνωσε πολλά περιβαλλοντικά προγράμματα και συμμετείχε σε τοπικά κοινωνικά και οικολογικά κινήματα πολιτών. Ταυτόχρονα, από το 1990, οπότε εγκαταστάθηκε στο Πήλιο, έγινε και οικο-γεωργός με στόχο την προώθηση και την οργάνωση της βιολογικής οικοπαραγωγής στην Ελλάδα και τη διακίνηση των οικολογικών προϊόντων.

Από το 2008 ασχολείται πλέον και με τη διαμόρφωση της στρατηγικής της τοπικοποίησης, στο πλαίσιο της γενικότερης πρότασης της απο-ανάπτυξης, ως απάντηση στην παγκοσμιοποίηση και τη μετάβαση σε μια αποκεντρωμένη, επανατοπικοποιημένη, αυτοδιαχειριζόμενη και οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!