Η Μαργαρίτα και τα ηλιοτρόπια

[ γράφει η Σταυρούλα Κόντου ]

Η Μαργαρίτα, μετά από τρεισήμισι χρόνια στο Λονδίνο, τα παρατά όλα και καταφεύγει στο ορεινό χωριό της, τα Τρίσβαθα, κοντά στη Κόρινθο.

Το ταλέντο της στη ζωγραφική θα τη μπλέξει με μαφίες, δολοφονίες, μπράβους, αρχαιοκάπηλους και φυσικά με την αστυνομία.

Αχ αυτά τα «ηλιοτρόπια» -το μήλον της έριδος… Τώρα θα πείτε: Τι ηλίθιος τίτλος! Κι όμως τα «ηλιοτρόπια» ευθύνονται για όλη αυτή την αναστάτωση που έγινε αφορμή να αποκαλυφθούν μυστικά τού κάθε συγχωριανού και του κάθε μέλους της οικογένειας της Μαργαρίτας.

Εκτός του ότι είναι ένα αστυνομικό με αρκετή δράση και αγωνία, με συνεχείς αποκαλύψεις και θεωρητική ενοχοποίηση όλων, αφού κανείς δεν παύει να θεωρείται ως ύποπτος, το Η Μαργαρίτα και τα ηλιοτρόπια είναι και ένα βιβλίο με αρκετές δόσεις χιούμορ που μεταξύ άλλων το πρόσφερε και η «γλυκυτάτη» γιαγιά της Μαργαρίτας. Από την αρχή την αγάπησα και γέλασα. Το βρίσκω αρκετά ευχάριστο να συνδυάζεται το χιούμορ με τη δράση και το μυστήριο. Φυσικά δεν λείπει και το «αίσθημα»!

Μπράβο στη κυρία Μιχαέλα Αντωνίου που με το πρώτο της πόνημα κατάφερε να με καθηλώσει στη καρέκλα μου! Περιμένω κι άλλα σαν κι αυτό! Το ταλέντο είναι οικογενειακή υπόθεση καθώς φαίνεται! Και επειδή μου αρέσει να ντύνω μουσικά το κάθε βιβλίο, αυτό θα το κάνω με το «Χωριό μου, χωριουδάκι μου» της Σοφίας Βέμπο:

«Χωριό μου, χωριουδάκι μου
και πατρικό σπιτάκι μου
στη σκέψη μου σας φέρνω νύχτα μέρα
εδώ στα ξένα πέρα»!

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!