Μαύρα ρόδα

[ γράφει η Βασιλική Ζηλιασκοπούλου ]

Κοιτάω την περίληψη στο οπισθόφυλλο και μου φαίνεται τόσο λίγη, τόσο ανεπαρκής σε σχέση με το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού. Λέει κάποια πράγματα, αλλά αποκρύπτει όλα τα καλά στοιχεία, ενώ αφήνει να εννοηθεί ότι πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα με φόντο τη Γερμανία των αρχών της δεκαετίας του 1930.

Δεν είναι έτσι, τουλάχιστον για εμένα…

Επειδή ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι μια από τις αγαπημένες μου περιόδους στη λογοτεχνία, οφείλω να ομολογήσω ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι το μόνο που προσπάθησε να δώσει απάντηση σε ένα τεράστιο ερώτημα που μου έχει δημιουργηθεί: Γιατί οι Γερμανοί πολίτες έδωσαν την εξουσία σε ένα ρατσιστικό κόμμα όπως το Εθνικοσοσιαλιστικό τού Χίτλερ; Δεν έβλεπαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά; Δεν συνειδητοποιούσαν ότι ο ρατσισμός και οι ακραίες κυβερνήσεις δεν μπορούν να φέρουν κανένα καλό αποτέλεσμα; Πώς στο καλό αφέθηκε ο κόσμος στις διαθέσεις των Γερμανών, λίγα χρόνια μετά τη λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και γατί έλαβε χώρα ένας τόσο σαρωτικός πόλεμος και μάλιστα τόσο σύντομα; Πώς γελάστηκαν οι Γερμανοί πολίτες;

Τα ερωτήματα θα μπορούσαν να είναι αμέτρητα -όλα πάνω στην ίδια βάση: Τι στην ευχή συνέβη στο μυαλό των Γερμανών εκείνη την περίοδο;

Το βιβλίο Μαύρα ρόδα κάνει μια προσπάθεια να δημιουργήσει ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε ιστορικές πηγές που αφορούν ακριβώς στην συγκεκριμένη περίοδο. Η Κλάρα Βάιν, Αγγλίδα ηθοποιός, έρχεται στο Βερολίνο το 1933 για να ενσαρκώσει ρόλους σε ταινίες του γερμανικού κινηματογράφου και με κάποιο τρόπο εισέρχεται στον κύκλο των Ναζί. Των υψηλόβαθμων Ναζί. Συναντάμε ονόματα που γνωρίζουμε από την ιστορία, όπως ο Γκέρινγκ και ο Γκέμπελς, για τους οποίους η συγγραφέας έψαξε και μας έδωσε πληροφορίες για την προσωπική τους ζωή. Μας μιλάει για τα Τάγματα Εφόδου και την εξουσία που αυτά είχαν, το πώς ο φόβος και η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο άρχισαν να κυριαρχούν στην καθημερινότητα των Γερμανών πολιτών, τον τρόπο με τον οποίο πλασαρίστηκε στη Γερμανία ότι οι τακτικές που ακολουθούσε το Ράιχ ήταν ο μόνος τρόπος για μια καλύτερη ζωή… Ακόμη, μας μιλάει για τις επεμβάσεις στη μόδα, τις τέχνες, την εκπαίδευση και γενικά την καθημερινότητα. Πίσω απ’ όλ’ αυτά, οι «σκιές» του Ρούντολφ Ες και του Χίτλερ.

Όσον αφορά την πλοκή του μυθιστορήματος, δεν το βρήκα πολύ δυνατό. Εξηγούνται τα πάντα, οι χαρακτήρες περιγράφονται επαρκώς, το ίδιο και οι σκέψεις και τα συναισθήματά τους, αλλά με τράβηξε τόσο το ιστορικό υπόβαθρο που αδιαφόρησα για την πλοκή, οπότε δεν θα ήθελα να την κρίνω. Μόνο να δώσω μια συμβουλή: Στις πρώτες περίπου εκατό σελίδες έχει πολλές παραπομπές για γεγονότα που χρήζουν εξήγησης, για περιοχές ή για ταινίες της εποχής. Διαβάστε τις (στο κάτω κάτω είναι στο τέλος της σελίδας και όχι στο τέλος του βιβλίου -που είναι πραγματικά ενοχλητικό) διότι θα σας βοηθήσουν να μπείτε στο κλίμα της εποχής. Μην φοβάστε, οι παραπομπές δεν συνεχίζονται σε όλο το βιβλίο…

Βλέπω ότι οι περιπέτειες της Κλάρα συνεχίζονται, οπότε θα περιμένω να μεταφραστεί και να κυκλοφορήσει το δεύτερο μέρος το οποίο μου φαίνεται επίσης εξαιρετικά ενδιαφέρον, κρίνοντας από το οπισθόφυλλο…

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!