Μερικές φορές λέω ψέματα (κριτική)

[ γράφει ο Πάνος Γιαννάκαινας ]

Η παρθενική παρουσία στον χώρο του έλλογου θρίλερ αναμφίβολα για την Βρετανίδα Alice Feeney είναι σαρωτική. Δεν περιμέναμε άλλωστε κάτι λιγότερο από τις εκδόσεις Bell, που τόσα χρόνια «γαργαλάνε» τα νεύρα μας με αναγνώσματα ικανά να ξεσηκώσουν ρίγη τρόμου και αγωνίας! Και είναι πλέον καθολικά παραδεκτή η θεραπευτική μέθοδος ανάγνωσης ποιοτικών thriller-stories στην διαδικασία αποκατάστασης της ψυχοπνευματικής μας ισορροπίας…

Μερικές φορές λέω ψέματα - Alice Feeney

Δομικά, η συγγραφέας μέσα από την τριπλή χρονική αναφορά καταφέρνει να κρατά τον αναγνώστη μέχρι το τέλος, δίχως να τον κουράσει ή να τον «ισοπεδώσει» με την καταλυτική της αφήγηση. Ευρηματική όσο και έξυπνη η τεχνική των τριών χρονικών «επιπέδων» εξισορροπεί την εξέλιξη του μύθου, καθώς το πληροφοριακό στοιχείο περνά ανώδυνα σε αυτό της δράσης, καλύπτοντας εύστοχα τυχόν νοηματικά κενά ή ερωτήματα.

Στο αφοπλιστικό «τώρα», η κεντρική ηρωίδα, σε κωματώδη κατάσταση μετά από ένα άκρως «περίεργο» ατύχημα, μπορεί σταδιακά να αντιλαμβάνεται μέσω της ακοής και της αφύπνισης της συνείδησης που κανείς δεν κατανοεί. Τα εξωτερικά αυτά ερεθίσματα την «οδηγούν» στο κοντινό παρελθόν, δηλαδή στα γεγονότα μερικών ημερών πριν συμβεί το ατύχημα. Και μεταξύ αυτών των χρονικών περιόδων που διαρκώς αλληλεπιδρούν με αυστηρά καθορισμένη  σχέση αιτίας – αιτιατού , ο αναγνώστης «ανάγεται» στο μακρινό «τότε», καθώς στις σελίδες παρεμβάλλεται αιφνιδίως το προ 25ετίας ημερολόγιο της ηρωίδας.

Αλλά δεν είναι -πιστεύω- μόνον η αδιάπτωτη αγωνία, που εντέχνως ενσταλάζει η συγγραφέας στην ψυχή του αναγνώστη, η ικανότερη συνθήκη που καταξιώνει αυτήν την παρθενική προσπάθεια της Feeney να ταράξει τα νερά στον χώρο του ψυχολογικού θρίλερ. Το πιο αιχμηρό βέλος στην φαρέτρα της είναι η κλιμακωτή αποκάλυψη της εναλλαγής ρόλων δύο βασικών πρωταγωνιστών του μυθιστορήματός της -μια απόπειρα γενναία όσο και επικίνδυνη ακριβώς εξαιτίας της υψηλής τεχνικής που αυτή απαιτεί.

Κι εδώ ακόμη η Alice Feeney τα καταφέρνει θαυμάσια! Ο αναγνώστης παρασύρεται από την καταιγιστική αφήγηση, αφήνεται να παραπλανηθεί και η ανατροπή, ως κεραυνός εν αιθρία, καταρρίπτει τις βεβαιότητές του: Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται -τετριμμένο μότο που στην περίπτωσή μας αποκτά κυριολεκτική σημασία, καθώς η πρωταγωνίστρια περνά σε δεύτερο πλάνο και αναλαμβάνει δυναμιAlice Feeneyκά τον ρόλο της η δεύτερη μορφή, η «αδελφή» που, χωρίς να «ιριδίζει» στην σκιά της πρώτης, αποκαλύπτεται πανηγυρικά στις τελευταίες σελίδες αυτού του συναρπαστικού θρίλερ.

Μα, τελικά, ποια είναι πράγματι η πρωταγωνίστρια; Ερώτημα δύσκολο να απαντηθεί, από την στιγμή που ένας άνθρωπος κλέβει την ζωή ενός άλλου. Από την στιγμή που ένας άνθρωπος ενοχοποιείται για εγκλήματα που ουδέποτε διέπραξε, κι ένας άλλος απολαμβάνει την αφοσίωση και την λατρεία ενός συζύγου που δεν έχει ιδέα με ποιον μοιράζεται την ζωή του. Κάποιος θα επέμενε στην αποκατάσταση της αλήθειας, την απονομή δικαιοσύνης. Άλλος δεν θα έδινε σημασία, αφού η ζωή τραβά τον δρόμο της θεμελιωμένη σε μια κόλαση αδικιών και ψευδαισθήσεων. Σε μια δίνη διαψεύσεων και ψεμάτων…

Για αυτά τα ψέματα κάνει λόγο η Alice Feeney στο συγκλονιστικό βιβλίο της. Μερικές φορές λέω ψέματα, κραυγάζει η ηρωίδα της. Και τα ψέματά της αυτά συχνά γίνονται οι αλήθειες κάποιου άλλου…

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!