Μονόπρακτα

Τα δεκατρία μονόπρακτα του νομπελίστα Λουίτζι Πιραντέλλο είναι πλήρη έργα με τα νοήματά τους πιο συμπυκνωμένα, τους διάλογους πιο καίριους και την πλοκή πιο γρήγορη.

Με τη γνωστή του οξυδέρκεια, ο Ιταλός δραματουργός αναπλάθει καθημερινές καταστάσεις που έχουν αποβάλει το ρεαλιστικό τους χαρακτήρα και έχουν αναχθεί σε φιλοσοφικό καταστάλαγμα ζωής. Τα μονόπρακτα που περιέχονται σ’ αυτό το βιβλίο είναι: «Η μέγγενη», «Νεράντζια από τη Σικελία», «Το καθήκον του γιατρού», «Το πιθάρι», «Αναγνωρισμένος από το κράτος», «Ο Τσετσέ», «Στην έξοδο», «Ο ηλίθιος», «Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα», Ο άλλος γιος», «Το πανηγύρι του Χριστού Καραβοκύρη», «Ο Μπελλαβίτα», «Ονειρεύομαι, αλλά μπορεί και όχι».

ISBN 9789603351061, έκδοση 2007

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Λουίτζι Πιραντέλλο (Luigi Pirandello 1867-1936), πεζογράφος και ίσως ο σημαντικότερος σύγχρονος Ιταλός θεατρικός συγγραφέας, γεννήθηκε στο Αγκριτζέντο της Σικελίας, τον αρχαίο Ακράγαντα. Ο ίδιος, μάλιστα, ισχυριζόταν ότι είναι ελληνικής καταγωγής και ότι το επίθετό του είναι παραφθορά του ελληνικού Πυράγγελος.

Σπούδασε νομικά, φιλολογία και γλωσσολογία στα πανεπιστήμια του Παλέρμο, της Ρώμης και της Βόννης και δίδαξε ως καθηγητής ιταλικής φιλολογίας στο ανώτατο ινστιτούτο της ιταλικής πρωτεύουσας. Στη Ρώμη ο Πιραντέλο συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά. δημοσιεύοντας ποιήματα και πεζογραφήματά του. Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1899. Η οικονομική καταστροφή του πατέρα του όμως, το 1903, τον ανάγκασε να αποδυθεί σε σκληρό αγώνα επιβίωσης ο οποίος τον έφερε στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα έγραψε το κυριότερο μυθιστόρημά του, «Ο μακαρίτης Ματία Πασκάλ» (1904), που η απήχησή του τον επέβαλε σαν πεζογράφο. Ακολούθησαν τα έργα «Οι γέροι και οι νέοι» (1909), «Τερτσέτι» (1912), «Η τράπουλα» (1915), κ.ά.

Εκείνο όμως που έμελλε να τον κάνει διάσημο σε όλο τον κόσμο ήταν το θεατρικό του έργο, το πρώτο μέρος του οποίου συνέθεσε και πάλι σε μια οδυνηρή εποχή γι’ αυτόν, εξαιτίας του θανάτου της μητέρας του και της διανοητικής αρρώστιας της γυναίκας του. Τα κυριότερα θεατρικά έργα του, με τα οποία αποκρυσταλλώθηκε το ύφος γνωστό ως «πιραντελλισμός», είναι: «Έτσι είναι (αν έτσι νομίζετε)», 1917, «Η ηδονή της τιμιότητας», 1917, «Όλα σε καλό», 1920, «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», 1921, «Να ντύσουμε τους γυμνούς», 1922, «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε», 1930, κ.ά.

Το 1934 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.

Πέθανε στη Ρώμη, το 1936.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!