Να ντύσουμε τους γυμνούς

Ο Λουΐτζι Πιραντέλλο έζησε το ιδιαίτερα, εύκρατο κλίμα που δημιούργησε και έθρεφε το ιταλικό θέατρο, την πρώτη δεκαετία του 1900. Είναι γνωστό ότι ασχολήθηκε με το θέατρο αρκετά αργά, αφού είχε καθιερωθεί σαν μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος. Αν και είχε κάνει μερικές απόπειρες να γράφει θεατρικά κείμενα, η γόνιμη δραματουργική περίοδος του Πιραντέλλο ξεκινάει από το 1916.

Όπως γράφει ο ίδιος: Το θέατρό μου υπήρξε γέννημα του πολέμου. Ο πόλεμος, σε μένα, αποκάλυψε το θέατρο: την ώρα που ξεσπάγανε τα μύρια πάθη, έβαλα κι εγώ αυτά τα πάθη να τα υποφέρουνε τα πρόσωπα των έργων μου, πάνω στο παλκοσένικο…

Κι όταν λέει ο Πιραντέλλο «τα πάθη», δεν εννοεί μόνο τις συνειδήσεις που ξύπνησε ή που άμβλυνε ο πόλεμος, ή την άμεση επαφή με το θάνατο, αλλά και τα προσωπικά, δικά του «πάθη», τον άτυχο γάμο του, την ψυχική ασθένεια της γυναίκας του, όταν ο πόνος αρχίζει να γίνεται η σκιά του…

ISBN 9789605581336, έκδοση 2015 (1η έκδοση 1990)

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Λουίτζι Πιραντέλλο (Luigi Pirandello 1867-1936), πεζογράφος και ίσως ο σημαντικότερος σύγχρονος Ιταλός θεατρικός συγγραφέας, γεννήθηκε στο Αγκριτζέντο της Σικελίας, τον αρχαίο Ακράγαντα. Ο ίδιος, μάλιστα, ισχυριζόταν ότι είναι ελληνικής καταγωγής και ότι το επίθετό του είναι παραφθορά του ελληνικού Πυράγγελος.

Σπούδασε νομικά, φιλολογία και γλωσσολογία στα πανεπιστήμια του Παλέρμο, της Ρώμης και της Βόννης και δίδαξε ως καθηγητής ιταλικής φιλολογίας στο ανώτατο ινστιτούτο της ιταλικής πρωτεύουσας. Στη Ρώμη ο Πιραντέλο συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά. δημοσιεύοντας ποιήματα και πεζογραφήματά του. Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1899. Η οικονομική καταστροφή του πατέρα του όμως, το 1903, τον ανάγκασε να αποδυθεί σε σκληρό αγώνα επιβίωσης ο οποίος τον έφερε στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα έγραψε το κυριότερο μυθιστόρημά του, «Ο μακαρίτης Ματία Πασκάλ» (1904), που η απήχησή του τον επέβαλε σαν πεζογράφο. Ακολούθησαν τα έργα «Οι γέροι και οι νέοι» (1909), «Τερτσέτι» (1912), «Η τράπουλα» (1915), κ.ά.

Εκείνο όμως που έμελλε να τον κάνει διάσημο σε όλο τον κόσμο ήταν το θεατρικό του έργο, το πρώτο μέρος του οποίου συνέθεσε και πάλι σε μια οδυνηρή εποχή γι’ αυτόν, εξαιτίας του θανάτου της μητέρας του και της διανοητικής αρρώστιας της γυναίκας του. Τα κυριότερα θεατρικά έργα του, με τα οποία αποκρυσταλλώθηκε το ύφος γνωστό ως «πιραντελλισμός», είναι: «Έτσι είναι (αν έτσι νομίζετε)», 1917, «Η ηδονή της τιμιότητας», 1917, «Όλα σε καλό», 1920, «Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα», 1921, «Να ντύσουμε τους γυμνούς», 1922, «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε», 1930, κ.ά.

Το 1934 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του.

Πέθανε στη Ρώμη, το 1936.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!