Ονειρική ιστορία

Μια εξαιρετική ερωτική ιστορία είναι το Ονειρική ιστορία, ένα σπουδαίο δείγμα του βιεννέζικου μοντερνισμού του πρώτου τέταρτου του 20ού αιώνα.

«Έχω συχνά αναρωτηθεί μετ’ εκπλήξεως, από πού μπορέσατε να αποκομίσετε ετούτη ή εκείνη τη μυστική γνώση, την οποία εγώ κατέκτησα ύστερα από κοπιώδη διερεύνηση του αντικειμένου, και τελικά κατέληξα να ζηλεύω τον ποιητή, τον οποίον ούτως ή άλλως θαύμαζα. Έχω λοιπόν σχηματίσει την εντύπωση πως εσείς, διά της διαίσθησης-στην πραγματικότητα όμως ως συνέπεια εκλεπτυσμένης αυτοαντίληψης-γνωρίζετε όλα εκείνα, όσα αποκάλυψα εγώ έπειτα από κοπιαστική εργασία σε άλλους ανθρώπους» – Σίγκμουντ Φρόυντ

Στην παραπάνω επιστολή του προς τον Άρτουρ Σνίτσλερ, συγγραφέα της Ονειρικής Ιστορίας, ο Σίγκμουντ Φρόυντ συνοψίζει την επιτυχία, με την οποία το κίνημα του βιεννέζικου μοντερνισμού προσέγγισε τους υψηλούς στόχους που έθεσε κατά την ίδρυση του στα τέλη του 19ου αιώνα. Καταυγάζοντας με το ψυχαναλυτικό του φως την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, ο συγγραφέας πρόσφερε στο ευρωπαϊκό πνεύμα μια νουβέλα πρωτοποριακής τόλμης και πρωτοτυπίας, που δάνεισε την πλοκή της και σε ένα από τα πιο γνωστά έργα του ααμερικανικού κινηματογράφου, στην ταινία Μάτια ερμητικά κλειστά του Στάνλεϋ Κιούμπρικ.

ISBN 9789602292952, έκδοση 2017

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Άρτουρ Σνίτσλερ (Arthur Schnitzler) γεννήθηκε το 1862 και πέθανε το 1931 στη Βιέννη.

Γιος διάσημου εβραίου γιατρού, σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο της Βιέννης, και άσκησε το λειτούργημά του με μισή καρδιά έως το 1893, έτος θανάτου του πατέρα του, οπότε αισθάνθηκε ελεύθερος να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία. Είχε αρχίσει να γράφει από αρκετά νωρίς και στα εικοσιπέντε του δημοσίευσε για πρώτη φορά ποιήματα στο «An der schönen blauen Donau», το λογοτεχνικό ένθετο του περιοδικού «Neue Freie Presse».

Έγινε γνωστός με τον «Ανατόλ» (1893), μια σειρά από επτά μονόπρακτα. Ακολούθησαν οι «Έρωτες» (1895) καθώς και το περίφημο «Γαϊτανάκι του έρωτα» (1900), το οποίο μεταφέρθηκε δύο φορές στον κινηματογράφο. Το 1901 τον διέγραψαν από τον κατάλογο των εφέδρων αξιωματικών εξαιτίας της νουβέλας του «Leutnant Gustl» (Ο ανθυπολοχαγός Γκουστλ) που θεωρήθηκε ότι έθιγε την τιμή του Στρατού.

Παντρεύτηκε το 1903 και χώρισε το 1921. Το 1928 αυτοκτόνησε η κόρη του.

Ο Σνίτσλερ έγραψε πολλά θεατρικά έργα, που παίζονταν συνήθως με επιτυχία στις σκηνές της Βιέννης και του Βερολίνου. Ασχολήθηκε όμως και με την πεζογραφία, γράφοντας διηγήματα και νουβέλες, που θεωρούνται ακόμα καλύτερες από το δραματικό του έργο.

Πραγματευόμενος τις θεμελιώδεις αλήθειες της ζωής, ο Σνίτσλερ εξέφρασε με χαρακτηριστικό τρόπο το πνεύμα της εποχής του, της Βιέννης του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Κατέκτησε μεγάλη αναγνώριση, και μεταξύ των θαυμαστών του συγκαταλεγόταν ο Σίγκμουντ Φρόιντ, ο οποίος, αναφερόμενος στην ιδιαίτερη σημασία του υποσυνείδητου στονΣνίτσλερ, αναγνώρισε ότι τα όσα είχε φέρει ο ίδιος στο φως με κοπιώδη αναλυτική εργασία, ο συγγραφέας τα είχε ανακαλύψει αυτοενδοσκοπούμενος.

Οι αντίπαλοί του ωστόσο κατέκριναν τον Σνίτσλερ με δριμύτητα, ακόμη και ως πορνογράφο. Όταν κάποτε του παρατήρησαν ότι ασχολείται διαρκώς με τα ίδια θέματα, ο Σνίτσλερ απάντησε: «Γράφω για τον έρωτα και τον θάνατο. Υπάρχουν μήπως άλλα θέματα;».

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!