Πτώση

Καμία εκπαίδευση δεν είναι εφάμιλλη με το αστυνομικό ένστικτο. Η μητέρα της Φέιθ Μίτσελ δεν απαντά στο τηλέφωνο. Η εξώπορτα του σπιτιού της είναι ανοιχτή. Μια κηλίδα αίμα είναι πάνω απ’ το πόμολο. Το κοριτσάκι της είναι κρυμμένο σε ένα υπόστεγο πίσω απ’ το σπίτι. Όλα όσα έχει μάθει στο Γραφείο Ερευνών της Τζόρτζια πάνε στράφι, καθώς η Φέιθ ορμά στο σπίτι με προτεταμένο το όπλο της. Αντικρίζει έναν νεκρό άντρα στο πλυσταριό, μια κατάσταση ομηρίας στην κρεβατοκάμαρα. Πουθενά δε βλέπει τη μητέρα της…

«Ξέρεις τι ψάχνουμε. Δώσ’ το μας και θα την αφήσουμε να φύγει».

Όταν η ομηρία λήξει αφήνοντας πίσω της θύματα, η Φέιθ μένει με πολλά ερωτήματα και ελάχιστες απαντήσεις. Για να βρει τη μητέρα της, θα χρειαστεί τη βοήθεια του συνεργάτη της, Ουίλ Τρεντ, καθώς και τη συνεργασία της ψυχολόγου Σάρα Λίντον. Μόνο που αυτή τη φορά η Φέιθ δεν είναι μόνο αστυνομικός. Είναι και μάρτυρας και ύποπτη.

Πίσω απ’ όλα αυτά κρύβονται δωροδοκίες, αστυνομική διαφθορά και δολοφονίες.

Η Φέιθ θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με τα άτομα που σέβεται περισσότερο, προκειμένου να βρει τη μητέρα της και να φέρει στο φως την αλήθεια -ή να τη θάψει για πάντα.

ISBN 9786180119206, έκδοση 2017

Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Η Κάριν Σλότερ γεννήθηκε το 1971 στις ΗΠΑ.

Το πρώτο της μυθιστόρημα, με τίτλο BLINDSIGHTED, έγινε αμέσως επιτυχία, μεταφράστηκε σε περισσότερες από 20 γλώσσες και μπήκε στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Dagger και το Βραβείο του Καλύτερου Θρίλερ στην κατηγορία των πρωτοεμφανιζόμενων για το 2001.

Αυτή τη στιγμή η Σλότερ είναι μια από τις πιο διάσημες και επιτυχημένες συγγραφείς στον κόσμο, καθώς έχουν πουληθεί πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα των βιβλίων της παγκοσμίως.

Ζει μόνιμα στην Ατλάντα.

Η ίδια παραδέχεται:

«Μια φορά, σε ανάγνωση κάποιου βιβλίου μου, μια γυναίκα σηκώθηκε και μου είπε: «Ελπίζω να το πάρετε ως κομπλιμέντο, αλλά γράφετε σαν άντρας».

Το επίθετό μου [Σλότερ: Σφαγή] δεν είναι ψευδώνυμο. Απλώς στάθηκα τυχερή. Ευτυχώς που δε γράφω ρομαντικά μυθιστορήματα.

Ως παιδί, ποτέ δεν ταίριαξα κάπου, επειδή πάντα με ενδιέφεραν πολύ σκοτεινά πράγματα. Πάντα διάβαζα και πάντα ήμουν μοναχική. Δεν αισθανόμουν ποτέ, όμως, απομονωμένη. Απλώς μου άρεσε να είμαι μόνη. Πιστεύω πως κάποιοι άνθρωποι απολαμβάνουν τη μοναχικότητα και κάποιοι όχι, κι εμένα από παιδί μού άρεσε πολύ. Όταν ήμουν δώδεκα χρόνων, επισκέφθηκα την αδερφή μου στην Αγγλία. Πέρασα τον περισσότερο καιρό στο διαμέρισμά της διαβάζοντας. Μου έλεγαν: «Είσαι στην Αγγλία! Πήγαινε να δεις τα κάστρα!» Κι εγώ τους απαντούσα: «Μόλις ανακάλυψα βιβλία σαν το Όσα παίρνει ο άνεμος, το Helter Skelter και Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας».

Όταν είμαι «σε φόρμα», μπορώ να γράφω και επί 12-13 ώρες. Δε βλέπω καν γύρω μου. Θα μπορούσα να γράφω ακόμα και μέσα σε ντουλάπα. Απλώς μπαίνω σ’ ένα νοητό κουκούλι. Είμαι μόνο εγώ και η ιστορία μου».

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!