Ρήξη

Όταν η Αμπιγκέιλ Καμπάνο επιστρέφει νωρίτερα στο σπίτι της στην Ατλάντα ένα απόγευμα, βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα συμβάν που ξεπερνάει τους χειρότερους εφιάλτες της. Ένα παράθυρο έχει σπάσει, στις σκάλες διακρίνεται ένα χνάρι από αίμα και, στο τέλος της διαδρομής, η έφηβη κόρη της κείτεται νεκρή.

Ένας άντρας στέκεται ακόμα πάνω από το πτώμα του κοριτσιού, κρατώντας ένα αιματοβαμμένο μαχαίρι. Η πάλη που θα ακολουθήσει θα αλλάξει για πάντα τη ζωή της Αμπιγκέιλ.

Η τοπική αστυνομία που αναλαμβάνει την υπόθεση κάνει ένα σοβαρό λάθος, το οποίο όχι μόνο υπονομεύει την πορεία της έρευνας, αλλά θέτει και σε κίνδυνο τη ζωή ενός νεαρού κοριτσιού. Έτσι, η υπόθεση ανατίθεται στον ειδικό πράκτορα Γουίλ Τρεντ, που για ακόμα μια φορά, θα αναγκαστεί να συνεργαστεί με κάποιον που τον αντιπαθεί. Για την ακρίβεια: με κάποια.

Η ντετέκτιβ Φέιθ Μίτσελ έχει λόγους να τον μισεί: Ο Γουίλ συμμετείχε σε μια έρευνα για τη διαφθορά στην αστυνομία και είχε αναγκάσει τη μητέρα της, αστυνόμο, να αποχωρήσει από την υπηρεσία.

Παρ’ όλ’ αυτά, κάτω από τον ανελέητο ήλιο της Τζόρτζια, ο Γουίλ και η Φέιθ συνειδητοποιούν ότι χρειάζεται να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να εντοπίσουν ένα δολοφόνο, ο οποίος έχει βάλει στο στόχαστρο τις πιο πλούσιες και προνομιούχες οικογένειες της περιοχής.

ISBN 9786180101058, έκδοση 2013

Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Η Κάριν Σλότερ γεννήθηκε το 1971 στις ΗΠΑ.

Το πρώτο της μυθιστόρημα, με τίτλο BLINDSIGHTED, έγινε αμέσως επιτυχία, μεταφράστηκε σε περισσότερες από 20 γλώσσες και μπήκε στη βραχεία λίστα για το Βραβείο Dagger και το Βραβείο του Καλύτερου Θρίλερ στην κατηγορία των πρωτοεμφανιζόμενων για το 2001.

Αυτή τη στιγμή η Σλότερ είναι μια από τις πιο διάσημες και επιτυχημένες συγγραφείς στον κόσμο, καθώς έχουν πουληθεί πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα των βιβλίων της παγκοσμίως.

Ζει μόνιμα στην Ατλάντα.

Η ίδια παραδέχεται:

«Μια φορά, σε ανάγνωση κάποιου βιβλίου μου, μια γυναίκα σηκώθηκε και μου είπε: «Ελπίζω να το πάρετε ως κομπλιμέντο, αλλά γράφετε σαν άντρας».

Το επίθετό μου [Σλότερ: Σφαγή] δεν είναι ψευδώνυμο. Απλώς στάθηκα τυχερή. Ευτυχώς που δε γράφω ρομαντικά μυθιστορήματα.

Ως παιδί, ποτέ δεν ταίριαξα κάπου, επειδή πάντα με ενδιέφεραν πολύ σκοτεινά πράγματα. Πάντα διάβαζα και πάντα ήμουν μοναχική. Δεν αισθανόμουν ποτέ, όμως, απομονωμένη. Απλώς μου άρεσε να είμαι μόνη. Πιστεύω πως κάποιοι άνθρωποι απολαμβάνουν τη μοναχικότητα και κάποιοι όχι, κι εμένα από παιδί μού άρεσε πολύ. Όταν ήμουν δώδεκα χρόνων, επισκέφθηκα την αδερφή μου στην Αγγλία. Πέρασα τον περισσότερο καιρό στο διαμέρισμά της διαβάζοντας. Μου έλεγαν: «Είσαι στην Αγγλία! Πήγαινε να δεις τα κάστρα!» Κι εγώ τους απαντούσα: «Μόλις ανακάλυψα βιβλία σαν το Όσα παίρνει ο άνεμος, το Helter Skelter και Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας».

Όταν είμαι «σε φόρμα», μπορώ να γράφω και επί 12-13 ώρες. Δε βλέπω καν γύρω μου. Θα μπορούσα να γράφω ακόμα και μέσα σε ντουλάπα. Απλώς μπαίνω σ’ ένα νοητό κουκούλι. Είμαι μόνο εγώ και η ιστορία μου».

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!