Σκέψεις Θεού

Γιατί υπάρχουμε; Γιατί υπάρχει ζωή; Πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν; Υπάρχει Θεός; Υπάρχει κάτι μετά τον θάνατο; Τα θεμελιώδη ερωτήματα του ανθρώπου. Υπάρχει άραγε άνθρωπος που, έστω κάποια στιγμή στη ζωή του, δεν αναρωτήθηκε για αυτά ή για κάποια από αυτά;

Όλοι ζούμε τις ζωές μας δημιουργώντας, συχνά χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, κάποιες θεωρίες που απαντούν, ως έναν βαθμό τουλάχιστον, τα ερωτήματα αυτά.
Ταυτόχρονα είμαστε υποχρεωμένοι να βιώνουμε καθημερινά ένα πλήθος υποχρεώσεων, εργασιών, φροντίδων και λοιπών εννοιών, οι οποίες φαινομενικά δεν έχουν κάποια σχέση με τα θεμελιώδη ερωτήματα της ζωής.

Οι παραπάνω αυτές έννοιες κάνουν την ενασχόλησή μας με τα θεμελιώδη ερωτήματα της ζωής να φαντάζει πολυτέλεια εκκεντρική ή και ανούσια, αφού δεν απαντά στα άμεσα βιοποριστικά προβλήματά μας.

Ο άνθρωπος, όμως, έχει την ευλογία και την κατάρα να μπορεί να αντιληφθεί την έννοια του απολύτου και της τελειότητας, αλλά να μην μπορεί, λόγω της υλικής του υπόστασης, να τα επιτύχει.
Έτσι, η μόνη λύση για να μπορεί να επιβιώσει, χωρίς να παραφρονήσει, είναι να αντιληφθεί το νόημα της ζωής ως ένα ταξίδι, μια διαδρομή, μια κίνηση προς έναν στόχο, ο οποίος όλο και πλησιάζει, όλο και γινόμαστε καλύτεροι και εμπειρότεροι στη διεκδίκησή του, αλλά ποτέ δεν τον φτάνουμε. Γιατί το νόημα είναι η διαδρομή κι όχι ο στόχος.

Η ενασχόλησή μας με τα θεμελιώδη ερωτήματα της ζωής έχει συμμάχους τη φιλοσοφία, τη θρησκεία και την επιστήμη – από το χώρο της διανόησης. Η καθημερινότητά μας, όμως, από τις επιστήμες έχει μόνο έναν σύμμαχο: την ψυχολογία.

Όλοι γεννιόμαστε σε κάποια οικογένεια και από πολύ νωρίς μαθαίνουμε μια σειρά συνταγών σχετικά με το τι είναι σωστό και τι λάθος, τι πρέπει και τι δεν πρέπει να γίνεται, τι πρέπει να μας αρέσει και τι όχι. Δε μαθαίνουμε όμως το βασικό: ποιοι είμαστε εμείς και τι εμείς θέλουμε. Εδώ έρχεται η ψυχολογία να μας βοηθήσει να καλύψουμε το κενό μεταξύ της πεζής καθημερινότητας και της απάντησης των θεμελιωδών ερωτημάτων. Η ψυχολογία θα μας βοηθήσει να δούμε ποιοι είμαστε. Αυτό μόνο. Από εκεί και πέρα εμείς θα αποφασίσουμε, αν πραγματικά το θέλουμε, να κάνουμε κάτι με τον εαυτό μας· να τον εξελίξουμε, αν πιστέψουμε ότι όλα έχουν κάποιο νόημα.

Και ο μόνος τρόπος να εξελίξουμε ομαλά τον εαυτό μας, χωρίς να τον τραυματίσουμε με περιττά ψυχικά φορτία που σαμποτάρουν την πορεία του, είναι να του παρέχουμε χαρά.
Να του παρέχουμε χαρά που προκύπτει από το γεγονός της μοναδικότητάς του, να είναι αυτός που είναι και να μπορεί αυτά που μπορεί.

Αυτό είναι το μυστικό, αν θεωρηθεί ότι υπάρχει μυστικό. Είμαστε αυτό που μας δίνει χαρά. Όχι πρόσκαιρη ικανοποίηση κάποιου περιορισμένου μέρους του εαυτού μας. Όχι την ικανοποίηση ότι σταθήκαμε στο ύψος των προσδοκιών άλλων. Όχι την ευχαρίστηση ότι πετύχαμε κάτι που πολλοί άλλοι επιθυμούν.

Η χαρά μας δείχνει ποιοι είμαστε. Ποιο κομμάτι του εαυτού μας πρέπει να ενισχύσουμε και να εμπιστευτούμε. Ποιο κομμάτι μας να εξελίξουμε περισσότερο, διότι η εξέλιξή του είναι αυτή που θα γεννήσει νέες μορφές ζωής, εμπειρίας, νοήματος και πνεύματος.

Αν υπάρχει κάτι το οποίο μπορεί να ζήσει από εμάς, μετά από εμάς, είναι η πνευματική μας παραγωγή.

Και ποιος ξέρει; Ίσως, μετά θάνατον, να βρεθούμε προ μιας ευχάριστης έκπληξης. Ίσως χάσουμε τον εαυτό μας, αλλά μπορεί να βρεθούμε συμμέτοχοι κάποιας άλλης, μεγαλύτερης και ισχυρότερης οντότητας. Όπως ακριβώς ένας σπόρος μετατρέπεται σε ένα δυνατό δένδρο ή ένα όμορφο λουλούδι.

ISBN 9789606040641, έκδοση 2016

Γιάννης Παρασκευάς

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!