Το απίστευτο προσκύνημα του Χάρολντ Φράι (κριτική)

[ Γράφει ο Πάνος Γιαννάκαινας ]

Όταν η Λογοτεχνία απαντά -έστω και σποραδικά, απρογραμμάτιστα- τα πρωτογενή υλικά με τα οποία πλάθονται οι ανθρώπινες «ουσίες», το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι αριστουργηματικό! Άλλωστε δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι λιγότερο από την πένα της Rachel Joyce, που τόσο ζηλευτά ξέρει να γνέθει τον μύθο της, παρασύροντάς μας στα επίπονα αυτά χιλιόμετρα των 87 ημερών του κεντρικού της ήρωα, του Χάρολντ, που κυνηγημένος από την ψυχική του δίψα να κατανοήσει τον κόσμο του, την ζωή του, φιλοδοξεί να φτάσει στην άλλη άκρη της Αγγλίας με τον εσώψυχο πόθο (και αφορμή;) να κρατήσει στην ζωή την λησμονημένη από τον ίδιο Κουίνι.

Αλλά ποιος είναι ο Χάρολντ; Ποιο Το απίστευτο προσκύνημα του Χάρολντ Φράι;

Rachel Joyce

Πρόκειται για έναν μέσο αστό, για κάποιον που δεν κατάφερε μέχρι τα 65 χρόνια της ζωής του να ξεδιψάσει από τα ερωτήματα που δεκαετίες στέγνωναν την ύπαρξή του, που μετέτρεπαν σε άνυδρη ερημιά τον κήπο της καθημερινότητάς του και τον κρατούσαν μακριά από αυτούς που έμελλε να πλέξουν την ζωή τους με την δική του. Θα μπορούσε να ήμουν εγώ, ίσως εσείς, ο καθένας… Αλλά ποιος από εμάς θα τολμούσε να περπατήσει 1.009 χιλιόμετρα με μοναδικό του σκοπό ν΄ αποδείξει στον εαυτό του την αξία της ανθρώπινης εγγύτητας; Ποιος θα άντεχε να υποβληθεί στην βάσανο μιας ατέλειωτης πορείας, προκειμένου να σώσει  έναν συνάνθρωπο ή, έστω, την ανάμνησή του;

Η συγγραφέας, με αλάνθαστο χέρι και κριτήριο, μας παραδίδει στην σαγήνη ενός ανθρώπου μετανιωμένου. Μόνος, αφήνοντας πίσω ό,τι μέχρι τότε νόμιζε πως τον καταδυναστεύει, πως τον συνθλίβει, τραβά τον δρόμο του. Τα πρώτα άρρυθμα βήματα του παράξενου περπατητή μετατρέπονται σε κανονικό βηματισμό, καθώς τα ψελλίσματα των αναμνήσεων δίνουν τον επίγειο ρυθμό μιας εκούσιας αυτοτιμωρίας: Οι μνήμες τής απελπιστικά επαναλαμβανόμενης καθημερινότητας αναδύονται βασανιστικά, καθώς ο ήρωάς μας δαμάζει τα χιλιόμετρα, οι ενοχές για όσα δεν έκανε αλλά και για όσα έκανε λανθασμένα ξεπηδούν συντονισμένα με το ακατάβλητο τικ τακ του βηματισμού – χρόνου που μεσολαβεί μέχρι να φτάσει στον προορισμό του. Του χρόνου τού μοναδικού, που ο Χάρολντ άφησε να γλιστρήσει μέσ΄από τ΄ακροδάχτυλά του, με όλους του λογαριασμούς του παρελθόντος ανοικτούς. Αγάπησε; Αγαπήθηκε; Ποιος μπορεί να το πει;

Αυτό είναι, τελικά, το… απίστευτο προσκύνημα του Χάρολντ Φράι: Να ψάχνεις στους άλλους τον εαυτό σου και να μην τον βρίσκεις πουθενά…

Ένα εξαιρετικό βιβλίο από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, γραμμένο για τους λάτρεις του είδους που αγαπώ να χαρακτηρίζω ως «ράθυμη Λογοτεχνία», μια γραφή «αθέατη», απαλλαγμένη από την ανάγκη του εξωραϊσμού , αφιερωμένη στην ανάγκη για ενδοσκόπηση και μεταμέλεια.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!