Το μοτίβο του δολοφόνου

Λίγα μόλις λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, η Περσεφόνη Πετρίδου, μια ψηλή αισθησιακή σαρανταπεντάρα, με πληθωρικές καμπύλες και κολασμένο χαμόγελο, βγήκε από την πολυκατοικία επί της οδού Ήβης. Είχε περάσει δυο ώρες κουβεντιάζοντας, πίνοντας και συνευρισκόμενη σεξουαλικά με τον δικηγόρο Αριστοτέλη Μαρκίδη, τον έγγαμο εξηντάρη εραστή της. Ήταν παντρεμένη με τον κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερο αρχιτέκτονα Λάμπρο Πετρίδη, με τον οποίο είχαν δύο γιους, 25 και 23 ετών.

Βυθισμένη στις σκέψεις δεν πήρε είδηση την απότομη μεταβολή του καιρού. Η γλυκιά φθινοπωρινή βραδιά είχε αλλάξει πρόσωπο. Ο αέρας δυνάμωσε κάνοντας τα ψηλά δέντρα στις δυο πλευρές του σκοτεινού δρόμου να μοιάζουν μεθυσμένοι χορευτές. Το τοπίο τής έφερε στο μυαλό αμερικάνικα θρίλερ χαμηλού κόστους παραγωγής. Ένιωσε ένα ψυχρό χάδι στην πλάτη, που παρέπεμπε σε μια απροσδιόριστη απειλή. Τάχυνε το βήμα. Έφτασε στο Πεζό. Άνοιξε βιαστικά την τσάντα κι έβγαλε τα κλειδιά. Εκείνη τη στιγμή, άκουσε έναν ανεπαίσθητο θόρυβο. Σαν κάποιος να πλησίαζε. Στράφηκε πίσω της. Ένας ψηλός, αδύνατος άντρας με φούτερ και κουκούλα στεκόταν απέναντι. Στο χέρι κρατούσε ένα περίστροφο.

Ο άντρας την κοίταζε αμίλητος. Το παγωμένο βλέμμα του την έκανε να ανατριχιάσει. Τέντωσε το χέρι και την σημάδεψε. Η γυναίκα είδε την αποτρόπαιη μάσκα του τρόμου να την αγκαλιάζει με αόρατα χέρια κι ένιωσε τα παγωμένα δάχτυλα να ψαχουλεύουν τον λαιμό της.

«Μην το κάνεις… σε παρακαλώ!»

Τρεις πυροβολισμοί ήρθαν σαν απάντηση στην ικεσία της. Οι βολίδες σφηνώθηκαν ψηλά, στους μηρούς. Παραπάτησε κι έγειρε προς τα πίσω. Έπεσε πάνω στην πόρτα του αυτοκινήτου. Τα χέρια της υψώθηκαν αβέβαια σαν να προσπαθούσε να προστατέψει το σώμα της απ’ αυτό που καταλάβαινε ότι θα ακολουθούσε. Την πλησίασε λίγο περισσότερο. Τράβηξε ξανά τη σκανδάλη. Άλλοι δυο πυροβολισμοί χαμηλά, στην κοιλιά. Η Περσεφόνη γλίστρησε απαλά προς τα κάτω και σωριάστηκε ανάσκελα στον δρόμο. Ο άντρας πλησίασε λίγο ακόμα. Τα δευτερόλεπτα μέχρι τους επόμενους πυροβολισμούς αργοσύρθηκαν σαν βαριεστημένες χελώνες. Άλλες δυο βολίδες στο στήθος. Έμεινε να την κοιτάζει ακίνητος. Ακόμα λίγα δευτερόλεπτα. Πήγε πάνω της. Ακούμπησε σχεδόν το περίστροφο στο μέτωπό της. Μια τελευταία βολίδα. Εξ επαφής.

Το Το μοτίβο του δολοφόνου είναι ένα σκληρό καθαρό αστυνομικό μυθιστόρημα με θέμα μάλλον ασυνήθιστο για την ελληνική αστυνομική λογοτεχνία. Η εμφάνιση ενός ιδιόρρυθμου δολοφόνου, που ακολουθεί συγκεκριμένο μοτίβο, σηματοδοτεί ένα ανελέητο κυνηγητό από την αστυνόμο Τρύπη και την ομάδα του Τμήματος Εγκλημάτων κατά ζωής και προσωπικής ιδιοκτησίας. Στο τρίτο του μυθιστόρημα, ο Γρηγόρης Αζαριάδης φλερτάρει στα σύνορα που ενώνουν μια μεσογειακή ιστορία δολοφονιών με το προφίλ ενός απρόσωπου ψυχρού Βορειοευρωπαίου δολοφόνου.

έκδοση 2015Γρηγόρης Αζαριάδης

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Γρηγόρης Αζαριάδης γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα. Είναι παντρεμένος. Έχει ένα γιο και μία κόρη.

Το Παλιοί λογαριασμοί είναι το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα. Ακολούθησε το Η τελευταία παράσταση της Μαρίνας Φιλίππου. Και τα δύο γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, καθιερώνοντας τον συγγραφέα τους στον χώρο της αστυνομικής Λογοτεχνίας.

Το Το μοτίβο του δολοφόνου είναι το τρίτο του βιβλίο.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!