Βίβιαν Φόρτη: Αν επιβιώνουμε στην Ελλάδα, μπορούμε παντού!

[ συνέντευξη στον Πάνο Γιαννάκαινα ]

Η συγγραφέας της τριλογίας των Δώδεκα μιλά στο superiorbooks.gr για την λατρεία της προς τα βιβλία, τους μύθους και την καθημερινότητά της, την σύγχρονη Παιδεία και την έλλειψη δημιουργικής φαντασίας των αρμοδίων στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Η συνέχεια του Μύθος, το Έρεβος, αποτελεί μέρος της τριλογίας των Δώδεκα (περιμένουμε την ολοκλήρωση του Άθλος). Για μια πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέα, ακόμη κι αν αυτή διαθέτει άρτια γνώση του ιστορικού (και μυθολογικού) «προπλάσματος», όπως εσείς, η συγγραφή μιας τριλογίας σαφώς μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράτολμο εγχείρημα! Ποια ανάγκη σάς ώθησε να το τολμήσετε;Έρεβος

Τι όμορφος τρόπος να αρχίσει η συζήτησή μας! Σας ευχαριστώ θερμά για τον χαρακτηρισμό «άρτια γνώση»! Το εκτιμώ, διότι δούλεψα πολύ σκληρά πάνω στη βιβλιογραφία, αν και η γνώση πάνω σε αυτό το θέμα είναι περίπου ατέρμων. Λοιπόν, δεν ήταν ακριβώς ανάγκη. Ήταν κάτι που άστραψε μέσα μου ξαφνικά, μετά από συγκεκριμένα ερεθίσματα τα όποια με έναν μάλλον παράδοξο τρόπο συνετέθησαν με εικόνες που χόρευαν χρόνια στο μυαλό μου. Η ιστορία πλημμύρισε το μυαλό μου και το να την αποτυπώσω στο χαρτί ήταν απόλαυση, όχι ανάγκη. Όσο για την τριλογία, προέκυψε καθώς, αν ήταν ένα και μόνο βιβλίο θα ήταν πάνω από 1.300 σελίδες, άρα θα λειτουργούσε μάλλον αποτρεπτικά για τον αναγνώστη!

Μιλήστε μας για το πώς εμπνευστήκατε αυτό το -κάπως παράδοξο, πλην επιτυχημένο, ομολογώ- πάντρεμα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας με την σύγχρονη ζωή, τους ήρωες σας, τον «Μύθο» σας…

Η πρώτη εικόνα ήταν εκείνη ενός 19χρονου κοριτσιού που παλεύει να επιβιώσει σε ένα άγνωστο περιβάλλον και αρωγοί σε αυτό τον αγώνα είναι οι μύθοι της πατρίδας της. Ήταν μια πολύ ζωντανή εικόνα, από την πραγματική ζωή μιας κορυφαίας δασκάλας που είχα την τύχη να με διδάξει και που μας είχε μεταδώσει σε μία συγκλονιστική της ομιλία. Ήταν η εικόνα που -όπως προανέφερα- στοίχειωνε  χρόνια το μυαλό μου! Κι έπειτα, μια βόλτα με ένα μικρό ποταμόπλοιο στα μέρη όπου έλαβε χώρα η αρχική ιστορία του Απόλλωνα και της νύμφης Δάφνης, της κόρης του Πηνειού, ήταν ο καταλύτης. Το ίδιο βράδυ, η ιστορία πήρε σάρκα και οστά μέσα στο μυαλό μου και το πρωί άρχισα να γράφω.

Λίγο αργότερα σταμάτησα, προκειμένου να ριχτώ στη μελέτη, διότι αντιλήφθηκα πόσο λίγη ήταν η γνώση που είχα για τους μύθους της πατρίδας μας. Καθώς ήμουν στη διαδικασία της μελέτης, προέκυψαν άλλα στοιχεία, άλλες ιστορίες που δεν είχα καν διανοηθεί ότι υπήρχαν. Όπως η ιστορία της Σεμέλης ή το παράλληλο σύμπαν της Υπερβορείας. Κι έτσι ξεκίνησε αυτό το μαγικό ταξίδι στην ελληνική αλλά και παγκόσμια μυθολογία!

Έχω ανάγκη από ένα καινούργιο βιβλίο την εβδομάδα για να είμαι ευτυχισμένη

Οφείλω να παραδεχθώ πως τα εκφραστικά μέσα και ο δομημένος λόγος που χρησιμοποιείτε είναι εκπληκτικός. Πουθενά νοητικά ή φραστικά χάσματα, άψογή ροή, διάλογοι μετρημένοι και απόλυτα φυσιολογικοί (χωροχρονικά, χαρακτηρολογικά, ψυχολογικά). Πιστεύετε ότι οφείλεται σε πηγαίο ταλέντο ή περισσότερο στην επίπονη και βασανιστική προσπάθεια της γράφουσας να αναδείξει σωστά το κείμενό της;

Βίβιαν ΦόρτηΤι όμορφα λόγια! Σας ευχαριστώ και πάλι για την ευγένειά σας να το εκφράσετε αυτό. Λοιπόν, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, πάντα έδινα σημασία στην εκφορά του λόγου, γραπτού ή προφορικού, δασκάλα είμαι άλλωστε. Αυτό το λέω πάντα και στα παιδιά, ότι ο τρόπος που εκφραζόμαστε είναι πολύ σημαντικό πράγμα! Μας χαρακτηρίζει, μας κατατάσσει επίσης, είναι και ένας τρόπος να καταλαβαίνουμε ποιον έχουμε απέναντί μας, ίσως και να αναγνωριζόμαστε μεταξύ μας.  Όσο για το ταλέντο… Ειλικρινά θεωρώ ότι είναι τόσο λίγοι οι συγγραφείς που έχουν προικιστεί με το θείο αυτό δώρο και μάλλον βρίσκονται πολύ μακριά μας. Να μην σας πω ότι έχουν εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο! Προσωπικά πιστεύω στη σκληρή δουλειά. Και δεν πιστεύω απλά, μου αρέσει κιόλας. Δουλειά, δουλειά και μετά πάλι δουλειά…

Ποιες είναι οι επιρροές σας από την παγκόσμια αλλά και την εγχώρια Λογοτεχνία; Ποιους συγγραφείς θεωρείτε ότι σας εμπνέουν περισσότερο και ποια τα πρότυπά σας;

Αγαπώ τις λέξεις, τις προτάσεις, τον λόγο, τα βιβλία. Τα χαϊδεύω, με παίρνει ο ύπνος με αυτά αγκαλιά, τα μυρίζω… γενικά κάνω λίγο σαν τρελή με τα βιβλία (και με τον καφέ, σκεφτείτε να έχω και τα δύο στα χέρια μου, είναι σαν να έχουμε μόνιμα Χριστούγεννα!). Έχω ανάγκη από ένα καινούργιο βιβλίο την εβδομάδα για να είμαι ευτυχισμένη. Ενίοτε βάζω κρυφά στο σπίτι τις καινούργιες μου παραγγελίες με βιβλία, κι όταν μού λένε «πάλι καινούργια βιβλία;», παίρνω ένα πολύ αθώο ύφος -έχω γίνει πολύ καλή σε αυτό! Επίσης, νιώθω τους συγγραφείς σαν δικούς μου ανθρώπους! Αναφέρομαι σε αυτούς με τα μικρά τους ονόματα!

Ως εκ τούτου, εννοείται ότι έχω επηρεαστεί πολύ από κάποιους. Για παράδειγμα λατρεύω τον Victor (Hugo) -έλεγα πρόσφατα στη Λέσχη Ανάγνωσης όπου μετέχω ότι είμαι περίπου ερωτευμένη μαζί του, για τον τρόπο που γράφει και για το μεγαλείο της ψυχής του, που φανερώνεται μέσα από τη γραφή του. Αγαπώ με πάθος τον τρόπο που εκφράζεται η Margaret (Mitchell) και, όπως λέω συχνά, δεν έχω ξεπεράσει ποτέ το γεγονός ότι δεν έγραψε άλλο βιβλίο μετά το «Όσα παίρνει ο άνεμος». Και, αν μου επιτρέπετε, εδώ, να επανέλθω στο προηγούμενο ερώτημα, περί ταλέντου: Θεωρώ ότι οι δύο παραπάνω αναφερόμενοι συγγραφείς είναι άξιοι να χαρακτηριστούν ως πηγαία ταλέντα -ο πρώτος λόγω της πολυπραγμοσύνης του (έχει γράψει τα πάντα, ποίηση, δοκίμια, μυθιστορήματα, κριτικές, θεατρικά, πολιτικά μανιφέστα) και η δεύτερη διότι το πρωτόλειό της ήταν ένα αριστούργημα που το διαβάζουν και το λατρεύουν γενιές και γενιές. Συνεπώς… ποιος σύγχρονος είναι ποτέ δυνατόν να συγκριθεί μαζί τους;

Από σύγχρονους δημιουργούς, αγαπώ την Cassandra (Claire) που γράφει τόσο όμορφα και φυσικά έμπνευση αποτελεί πάντα η Rowling για τον μαγικό κόσμο που δημιούργησε. (Φευ! Δεν θα την φτάσω ποτέ!). Από Έλληνες συγγραφείς, θαυμάζω απεριόριστα τον Δημήτρη Βαρβαρήγο και θεωρώ ότι είναι ένας από του λίγους που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «κλασικός», και την Τζένη Κόκκαλη, διότι επίσης το πρωτόλειό της είναι ένα συγκλονιστικό ανάγνωσμα! Με έναν (περίεργο;) τρόπο και οι δύο είναι αγαπημένοι φίλοι, αλλά, πιστέψτε με, οι χαρακτηρισμοί μου δεν έχουν να κάνουν με τους δεσμούς που μας ενώνουν. Άλλωστε πρώτα λάτρεψα τα βιβλία τους και μετά αγάπησα τους ίδιους!

Αν επιβιώνουμε εδώ, στην Ελλάδα, μπορούμε να επιβιώσουμε παντού!

Μιλήστε μας για το καθημερινό πρόγραμμα ενός σύγχρονου Έλληνα συγγραφέα που, παράλληλα με την γραφή, έχει να τιθασεύσει πολυποίκιλες άλλες υποχρεώσεις (π.χ. οικογένεια, εργασία κ.λπ.). Πόσο χρόνο απαιτεί από εσάς η συγγραφή, δεδομένου ότι όλοι αντιλαμβάνονται πως μεγάλο μέρος του χρόνου σας θα πρέπει να σας το «επιτάσσει» η έρευνα…

Η ζωή μου είναι πολύπλοκη. Όπως όλων μας, φαντάζομαι. Πολλές φορές είναι και σουρεαλιστική επίσης. Αλλά αυτό συμβαίνει σε πολλούς δημιουργούς. Με τη φίλη μου την Αγγέλα (Γαβρίλη) λέμε ότι κάποτε θα αναγνωριστεί η συμβολή μας στον υπαρκτό σουρεαλισμό! Οφείλω να ομολογήσω ότι μου αρέσει αυτό. Απεχθάνομαι τις επίπεδες καταστάσεις!

Έχω την τεράστια τύχη να περνάω την ημέρα μου με παιδιά στο σχολείο. Τα παιδιά είναι ευτυχία… Διότι είναι πλάσματα μαγικά! Διδάσκω και διδάσκομαι από αυτά! Το μεσημέρι σπάνια τρώω «σαν άνθρωπος» που λέει και η μαμά μου, διότι αφ’ ενός προτιμώ το φαγητό στο πόδι (αν και πάντα μαγειρεύω, ώστε να ελέγχω τι τρώει η οικογένεια) αφ’ ετέρου συνήθως μετά έχω γυμναστική, χωρίς την οποία δεν μπορώ να ζήσω ή χορό (χορεύω σε  δύο παραδοσιακά συγκροτήματα, θρακιώτικα και κρητικά). Το απόγευμα ασχολούμαι με τα παιδιά μου, με τα μαθήματά τους και τις μετακινήσεις ή τις δραστηριότητές τους, και το βράδυ αργά γράφω. Συνήθως 11.00 με 1.00 ή με 2.00. Κοιμάμαι πέντε ώρες την ημέρα κι αυτό μου ταιριάζει μια χαρά. Μετέχω σε σεμινάρια, λέσχη ανάγνωσης, δράσεις διαφόρων ειδών, διαβάζω, διαβάζω, διαβάζω, μελετάω, μελετάω, μελετάω…. Το καλοκαίρι κάνουμε μπάνια, τον χειμώνα περπατάμε στο βουνό, βγαίνω συχνά (πιο συχνά απ΄ όσο θα επιθυμούσα, καθώς δεν μου φαίνεται και μάλλον η κοινωνική μου ζωή δεν το καταδεικνύει, αλλά είμαι μάλλον μοναχικός άνθρωπος…), Νομίζω ότι του χρόνου θα κάνω ένα δεύτερο μεταπτυχιακό,  διότι το διδακτορικό δεν το βλέπω να το ολοκληρώνω σε αυτή τη ζωή!Βίβιαν Φόρτη

Γιατί ο μύθος των Δώδεκα εμπλέκει την μυθολογία των Ολύμπιων με τον σύγχρονο κόσμο; Τι επιθυμείτε να καταδείξετε και πώς το αντελήφθησαν οι αναγνώστες σας; Έχετε «ανοικτή» επικοινωνία με το κοινό σας; Σας ρωτούν πράγματα, ζητούν εξηγήσεις, διατυπώνουν ερωτήματα ή κάποια συμπεράσματα εν είδει ερμηνείας των βιβλίων σας;

Μα… για εμένα οι μύθοι μας είναι ζωντανοί, ολοζώντανοι! Υπάρχουν ή μάλλον συνυπάρχουν με εμάς, καθώς τους κουβαλάμε μέσα μας, στο DNA μας, στις μνήμες μας σαν λαός. Για εμένα δεν έφυγαν ποτέ, διότι ο τρόπος που οι πρόγονοί μας τους έδωσαν σάρκα και οστά είναι πολύ σοφός και δυνατός, ώστε να φθαρούν. Βεβαίως αυτή η αγάπη μου για το κοινό μας παρελθόν ως Έλληνες παρεξηγήθηκε από κάποιους αναγνώστες. Το αστείο ήταν ότι παρεξηγήθηκε και από τις δυο πλευρές.  Είχα θυμωμένα μηνύματα από Δωδεκαθεϊστές που θεώρησαν ότι ευτέλιζα το αντικείμενο της προσωπικής τους λατρείας, αλλά και από χριστιανούς που θεωρούσαν ότι προήγα τον Δωδεκαθεϊσμό. Κάποιος με αποκάλεσε «ιέρεια των Δώδεκα», μού φάνηκε πολύ αστείο! Δεν είχα καμία τέτοια πρόθεση. Το τι πιστεύει ο καθένας δεν με αφορά. Προσωπικά πιστεύω στον Θεό, αλλά αυτό και πάλι δεν αφορά κανέναν. Γεγονός είναι ότι απάντησα σε όλους…

Έχω ανοικτή και μόνιμη επικοινωνία με τους ανθρώπους που με τίμησαν διαβάζοντας τα βιβλία μου -και αυτό με κάνει τόσο πολύ ευτυχισμένη!

Ξέρετε, ένα από τα μαγικά γεγονότα αυτής της καινούργιας θαυμάσιας περιπέτειας που λέγεται συγγραφή είναι η επαφή με νέο κόσμο, μέσω του διαδικτύου. Θα ευγνωμονώ πάντα τον πρώτο μου εκδότη για ένα πράγμα: Επέμεινε να ανοίξω λογαριασμό  στο Facebook και χάρη σε αυτό γνώρισα τόσους πολλούς αξιόλογους ανθρώπους. Έχω ανοικτή και μόνιμη επικοινωνία με τους ανθρώπους που με τίμησαν διαβάζοντας τα βιβλία μου και αυτό με κάνει τόσο πολύ ευτυχισμένη! Με ρωτάνε διάφορά πράγματα έως και εντελώς εξειδικευμένα και πάντα απαντάω με ενθουσιασμό αλλά και με σοβαρότητα. Είναι επίσης γεγονός ότι πολλοί επιχειρούν ερμηνεία των γραφόμενων μου και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, να βλέπει δηλαδή κανείς και μια άλλη οπτική από τη δική του και -γιατί όχι;- μία άλλη ερμηνεία!

Λέγεται πως οι συγγραφείς μοιάζουν με τους ηθοποιούς που γίνονται εύκολα αναγνωρίσιμοι -ίσως και αγαπητοί- μέσα από συγκεκριμένους ρόλους. Όταν το κοινό αγαπήσει ένα συγκεκριμένο είδος Λογοτεχνίας (όπως π.χ. αυτό του Φανταστικού) από έναν συγγραφέα, δύσκολα συνηθίζει και αποδέχεται κάτι διαφορετικό. Πιστεύετε ότι αυτό αποτελεί για εσάς μια πρόκληση, αν μελλοντικά αποφασίσετε να ασχοληθείτε με κάποιο άλλο είδος , ή σκοπεύετε να παραμείνετε στον συγκεκριμένο χώρο;

Τι έξυπνη ερώτηση! Ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να αναφερθώ σε αυτό! Λοιπόν, αυτό που λέτε ισχύει. Και είμαι σχεδόν βεβαία ότι το γεγονός ότι προτίθεμαι να γράψω κάτι εντελώς διαφορετικό, μόλις ολοκληρώσω την τριλογία των «Δώδεκα», θα ξενίσει ίσως κάποιους αναγνώστες. Όμως είναι τόσες οι ιδέες που χορεύουν στο μυαλό μου! Και τόσα πολλά τα είδη Λογοτεχνίας, που αγαπώ! Και όπως έχω πει πολλές φορές, η συγγραφή είναι μία τεράστια θαυμάσια περιπέτεια! Όταν αγαπάει κανείς την περιπέτεια, δεν ακολουθεί την πεπατημένη! Παίρνει φόρα και πηδάει στην άβυσσο!

Πώς θα χαρακτηρίζατε την Αγορά βιβλίου στην σημερινή Ελλάδα; Βρίσκετε αρμονική και ορθή την εκδοτική δραστηριότητα στην χώρα μας, θα επιθυμούσατε ίσως να γράφετε σε μιαν άλλη γλώσσα, απευθυνόμενη σ’  ένα σαφώς περισσότερο «άνετο» οικονομικά αναγνωστικό κοινό -κάτι που θα προσέδιδε ασφαλώς άλλη διάσταση στο έργο σας, τόσο από την άποψη των απολαβών όσο και από την δυναμική μιας ευρύτερης αναγνώρισης;

Λοιπόν, τα χρήματα δεν έπαιξαν ποτέ ιδιαίτερο  ρόλο στις σημαντικές επιλογές που έκανα στη ζωή μου! Όμως οφείλω να ομολογήσω ότι κάποιες φορές νιώθω σαφώς αδικημένη που ζω και δημιουργώ στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα νιώθω αδικημένη γενικά που ζω στην Ελλάδα, αν και αγαπώ τη χώρα μου. Βέβαια έχει και τα καλά του. Για παράδειγμα, είναι βέβαιο ότι αν επιβιώνουμε εδώ, μπορούμε να επιβιώσουμε παντού!

Η συγγραφή είναι μία τεράστια θαυμάσια περιπέτεια! Όταν αγαπάει κανείς την περιπέτεια, δεν ακολουθεί την πεπατημένη! Παίρνει φόρα και πηδάει στην άβυσσο!

Γενικά δεν μου αρέσει να γκρινιάζω!. Όμως εν προκειμένω, θα γκρινιάξω! Όλη μου τη ζωή μελετάω και όλη μου τη ζωή εργάζομαι πολύ πιο σκληρά από πολλούς ανθρώπους που γνωρίζω. Δεν το κάνω από εργατικότητα, το κάνω επειδή μού αρέσει. Όμως είμαι πραγματικά βεβαία ότι αν ζούσα, δημιουργούσα και μελετούσα σε μία άλλη χώρα, όλα τα παραπάνω θα γίνονταν με μεγαλύτερη άνεση. Ίσως βέβαια να έχανα το σασπένς… Χμ… εδώ που τα λέμε, αγαπώ το σασπένς…

Αναφέρετε δυο τρία πράγματα που θα θέλατε να αλλάξετε, εάν βεβαίως είχατε ανάλογη εξουσιοδότηση, στο σημερινό ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Τι θα περιορίζατε, από την άποψη της διδακτέας ύλης, και σε τι θα προσδίδατε περισσότερη βαρύτητα;

Βίβιαν ΦόρτηΘέλω τα παιδιά μας ευτυχισμένα! Παλεύω να τα κάνω ευτυχισμένα! Και απέναντι μου έχω το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Σαν το τέρας στις ταινίες «Alien». Κι εγώ είμαι η Sigourney, χωρίς την «πανοπλία» που φοράει στο σίκουελ. Κάποιες φορές σκέφτομαι σοβαρά ότι κάποιοι το κάνουν επίτηδες (και δεν αγαπώ τις θεωρίες συνωμοσίας). Ευτυχώς δουλεύω σε ένα περιβάλλον όπου προάγουμε την ευτυχία των παιδιών και επίσης έχω την τύχη οι επικεφαλής να μην μου χαλάνε χατίρι, όταν τους κάνω μία πρόταση. Αυτό από μόνο του είναι μία πηγή ευτυχίας. Τους αγαπώ γι’ αυτό. Απλώς μου είναι λίγο δύσκολο, όταν οι δάσκαλοι μού στέλνουν παιδιά που δεν πειθαρχούν προκειμένου να τα συνετίσω. Στην πραγματικότητα είμαι με το μέρος των μικρών! Βαρέθηκαν και έκανα μία μικρή φασαρία. Τι πιο φυσιολογικό; (Ελπίζω και εύχομαι κανείς μαθητής του «Αριστοτελείου Δημοτικού» να μην διαβάσει ποτέ τα παραπάνω, αν και έχω μία βάσιμη υποψία ότι με έχουν πάρει ήδη είδηση!)

Τι θα άλλαζα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα:

Πρώτον: Το σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, καθώς οι Πανελλήνιες εξετάσεις είναι μια τόσο ψυχοφθόρα διαδικασία! Αυτό όμως απαιτεί αναδιάρθρωση του συστήματος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση! Διότι δεν είναι δυνατόν όποιος εισάγεται σε μία σχολή οπωσδήποτε να καταλήγει με πτυχίο. Κάποιοι δεν είναι ικανοί σε αυτό. Θα είναι ικανοί σε κάτι άλλο. Ας κάνουν κάτι άλλο που σίγουρα θα τους κάνει πιο ευτυχισμένους!

Δεύτερον: Θα ίδρυα σοβαρά ιδιωτικά πανεπιστήμια στη χώρα μας, όπου θα έβρισκαν δουλειά τόσοι άνεργοι με μεταπτυχιακά και διδακτορικά, και επιπλέον θα ήταν και μία πηγή συναλλάγματος! Φανταζόσαστε πόσο μαγικό θα ήταν για τον Άγγλο φοιτητή αρχαιολογίας να διδάσκεται δίπλα στην ανασκαφή; Μα… αναρωτιέμαι, κανείς από τους εγκεφάλους στο Υπουργείο Παιδείας δεν έχει σκεφτεί αυτές τις παραμέτρους; Μόνο τη λαϊκίστικη προσέγγιση; Και τρέχουν τα παιδιά μας σε αμφίβολης ποιότητας πανεπιστήμια στα Βαλκάνια! Κοινή λογική! Να τι λείπει από την εκπαίδευση!

Και τρίτον: Θα έκανα τη μάθηση πιο βιωματική και διασκεδαστική τουλάχιστον στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο! Το πώς είναι τεράστιο θέμα, αλλά υπάρχει τρόπος και αυτό που λέω θα μπορούσα άνετα να το τεκμηριώσω επιστημονικά, μόνο που η απάντηση σε αυτό το ερώτημά σας είναι, ήδη, ιδιαιτέρως μακροσκελής .Απόλλωνας

Κοινή λογική! Να τι λείπει από την εκπαίδευση!

Ποιο είναι το επόμενο βήμα της συγγραφέως Βίβιαν Φόρτη; Τι μπορούμε να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον;

Ένα τελείως διαφορετικό βιβλίο. Θα είναι κάτι σύγχρονο, χαρούμενο, καθημερινά περιπετειώδες, αρκετά σουρεαλιστικό όπως η καθημερινότητά μας. Χωρίς δυστοπικούς έρωτες, χωρίς μεταφυσικές ή φανταστικές προεκτάσεις. Και ανυπομονώ να δουλέψω πάνω σε αυτό το κείμενο! Νομίζω ότι θα το απολαύσω! Στην πραγματικότητα έχω δύο ακόμα έργα στο μυαλό μου. Το μεθεπόμενο θα είναι κατά κάποιο τρόπο μεταφυσικό, αλλά θα αναφέρεται σε πραγματικά πρόσωπα και ιστορικά γεγονότα. Ουσιαστικά, θα πρόκειται για μία επιστροφή όχι στη Λογοτεχνία του φανταστικού αλλά στην αρχαία Ελλάδα, σε συνδυασμό με τη σύγχρονη εποχή, σε ένα μεταφυσικό θρίλερ.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Carlos Ruiz Zafόn – Ψυχογιός

Previous Image
Next Image

info heading

info content

Georges Simenon – Άγρα

Previous Image
Next Image

info heading

info content

Previous Image
Next Image

info heading

info content

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!