Βουρκωτή

Το χωριό που νόμιζαν πως δεν υπάρχει

Σε κάποια Κυκλαδίτικα νησιά υπεύθυνος για την απώλεια της μνήμης είναι ο τουρισμός, σε άλλα η μετανάστευση, εσωτερική και εξωτερική, που έσπασε το νήμα τής συνέχειας. Σε άλλα, στα πιο αποκομμένα μέρη, εκεί που η εσωστρέφεια θα μπορούσε να θεωρηθεί μειονέκτημα, οι συνήθειες και τα έθιμα παραμένουν πιο ενεργά, συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Ένας απ’ αυτούς τους τόπους είναι η Βουρκωτή της Άνδρου.

«Όποτε η ψυχή μου πλαντάζει, κλείνω τα μάτια και επιστρέφω. Περπατώ σε ανοιχτούς στρωμένους δρόμους, που οδηγούν σε μαγευτικές παραλίες, σε μύλους, βίδες και περιστεριώνες που ξαναζωντάνεψαν. Ανοίγω το πανωπόρτι, βγάζω το μάνταλο, δρασκελώ το κατώφλι και μπαίνω στο σπίτι που έχτισαν με σεβασμό και μεράκι οι πρόγονοι, οι ξεριζωμένοι, οι περιφρονημένοι, οι πολυαγαπημένοι. Κλειδώνω τα βιβλία που έγραψαν γι’’ αυτούς, τα διπλοκλειδώνω στο ντουλάπι μην τυχόν ξεφύγουν και μολύνουν τις μνήμες μου. […] Το μάνταλο της πόρτας κροταλίζει ρυθμικά κι εγώ γλυκά νανουρίζω τα όνειρά μου. Εγώ, το παιδί από τη Βουρκωτή, το χωριό που νόμιζαν πως δεν υπάρχει».

ISBN 9789600117950, έκδοση 2016

Λίγα λόγια για την συγγραφέα

Η Ιουλία Ζαννάκη – Λιάλιου γεννήθηκα στην Βουρκωτή Άνδρου.

Επαγγελματικά ασχολήθηκε με το αρχιτεκτονικό σχέδιο και την αρχιτεκτονική εσωτερικού χώρου.

Μιλά αγγλικά και γαλλικά.

Πρωτοδημοσίευσε ποίηση σε λογοτεχνικά περιοδικά το 1965. Αργότερα ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου. Διακρίθηκε σε έξι πανελλήνιους ποιητικούς διαγωνισμούς αλλά και ένα παιδικής και δύο νεανικής λογοτεχνίας.

Τον Οκτώβριο του 2003 το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Νέας Ιωνίας τη βράβευσε για την προσφορά της στα γράμματα και τον πολιτισμό. Είναι Μέλος της ΕΛΒΕ (Ένωση Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος) και της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

Εκδοτικός Οίκος

Διαβάστε επίσης...

Please wait...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε για όλα τα νέα του βιβλίου κατευθείαν στο e-mail σας. Εγγραφείτε τώρα!